طرفداری - لیونل مسی، فوق ستاره آرژانتینی بارسلونا که روز گذشته چهارمین کفش طلایش را نیز به دست آورد، مصاحبه‌ای نسبتا طولانی با مارکا و رسانه ورزش اروپا داشته است. این اعجوبه در این مصاحبه خواندنی، فارغ از اظهارنظر درباره فوتبال ایتالیا و مقدماتی جام جهانی، درباره سبک زندگی شخصی‌، آینده احتمالی، دوستی با رونالدو و فرزندانش نیز حرف زده که در ادامه آن را ملاحظه می‌کنید. 

تو 4 تا کفش طلا داری. وقتی بهشون نگاه می‌کنی به چی فکر می‌کنی؟

نفس بردن کفش طلا زیباست به خاطر معنایی که دارد اما همیشه گفته‌ام که اولویت من کسب جوایز انفرادی نیست. ترجیح می‌دهم یک لالیگا یا لیگ قهرمانان اروپای دیگر ببرم. این‌ها اولویت من هستند اما طبیعی است که داشتن چند کفش طلا در خانه چیز زیبایی است. 

مردم در ترکیه و حتی اسپانیا از وضعیت آردا انتقاد می‌کنند. نظر تو درباره او چیست؟

آردا بازیکنی فوق العاده با کیفیتی بالاست. او از یک لحاظ بد شانس بوده که آن اعتماد مربی و ثبات در بازی کردن را نداشته تا سطح واقعی‌اش را نشان دهد. آردا از اتلتیکو مادرید آمد. در این تیم در پست متفاوتی بازی می‌کرد و مهم تر از همه اینکه هر هفته بازی می‌کرد. بین هر هفته بازی کردن تا گاهی بازی کردن، تفاوت زیادی وجود دارد. وقتی بازی نکنید، اوضاع بسیار پیچیده‌تر می‌شود و به همین خاطر است که آردا نتوانسته کیفیتش را نشان دهد تا از دست انتقادات خلاص شود. در مقاطعی که بازی می‌کرد و ثبات داشت، خیلی خوب کار می‌کرد.

اومتیتی! آیا او در تمرینات هم به اندازه بازی‌ها ترسناک است؟

اومتیتی دقیقا جوری تمرین می‌کند که انگار در زمین بازی است. از هیچ چیزی فروگذار نمی‌کند. هرگز. نه در تمرینات و نه در بازی‌ها. بیرون از زمین یک انسان و دوست فوق العاده است. از عملکرد خوبش تعجب کردم؟ صادقانه بگویم وقتی بارسا جذبش کرد، چندان شناختی از او نداشتم. حالا اما که کیفیت او را در تمرینات می‌بینم، از عملکرد درون زمینش تعجب نمی‌کنم. کیفیت‌های اومتیتی را به چشم دیده‌ام و نمایش‌های خوبش مرا متعجب نمی‌کند.

چرا بارسلونا امسال به جای رکوردهای هجومی، رکوردهای تدافعی را می‌شکند؟

جدایی "نی" ما را مجبور کرد تا سبک بازی‌مان را عوض کنیم. با رفتن او، بخش اعظمی از پتانسیل هجومی‌مان را از دست دادیم اما به لحاظ دفاعی به سودمان شد. حالا در میانه میدان تسلط بیشتری داریم و سازمان یافته‌تر بازی می‌کنیم و این قدرت تدافعی ما را بهتر کرده است. 

بحران انتقادات در رئال مادرید؟

موقتی است. این اولین باری نیست که رئال مادرید در لالیگا چنین وضعیتی را تجربه می‌کند. رئال در پایان برای همه جام‌ها خواهد جنگید به خاطر تیمی که دارد؛ بازیکنانی که دارد و به خاطر اینکه تاریخ و تجربه این را به ما می‌گوید. 

آیا رونالدو هنوز هم بزرگ ترین رقیب برای توپ طلاست یا بازیکنان دیگری هم هستند؟

امروزه بازیکنان بزرگ زیادی هستند که شانس بردن توپ طلا دارند. در چند سال اخیر این جایزه به من و کریستیانو محدود شده بود اما حالا بازیکنانی چون نیمار، ام باپه یا سوارز هستند که می‌توانند توپ طلا ببرند. 

کریستیانو یک بار مدعی شد که شما دو نفر شاید در آینده دوستان خوبی برای هم شدید. این اتفاق شدنی است؟

نمی‌دانم آیا این اتفاق خواهد افتاد یا نه. دوستی، رابطه‌ای است که بر پایه گذراندن مدتی با هم و شناختن یکدیگر به وجود می آید. در حال حاضر ما با هم هیچ رابطه‌ای نداریم اما این بیشتر به این خاطر است که یکدیگر را فقط در مراسم اهدای جوایز می‌بینیم و فقط در چنین مکان‌هایی است که فرصت داریم با هم حرف بزنیم. وقتی با هم هستیم، همه چیز خوب است اما پس از مراسم دیگر گذرمان به یکدیگر نمی‌افتد.

از آن بچه 13 ساله‌ای که به لاماسیا آمد، چه چیزهایی باقی مانده؟

رویاپردازی و انگیزه و شور و اشتیاقش. اما واضح است که از آن روز تاکنون سال‌ها سپری شده و اتفاقات زیادی هم درون و بیرون از زمین رخ داده. 

تشکیل خانواده دادی و پدر شدی ...

پدر شدن واقعا همه چیز را تحت تاثیر قرار می‌دهد. تغییر بزرگی در همه چیز به وجود می‌آورد و باعث می‌شود همه چیز را به طرز متفاوتی ببینید. واقعیت این است که پدر شدن، زیباترین اتفاقی است که برای من افتاده. داشتن دو فرزند و منتظر سومی بودن، فوق العاده است. لحظه به دنیا آمدن اولی، وصف ناشدنی بود. دومی هم همین طور. سومی هم همین طور خواهد بود. زندگی روزمره‌ام بیشتر در بازی با بچه‌هایم می‌گذرد. صبح آنها را به مدرسه می‌برم و وقتی تمرین تمام می‌شود، دنبال تیاگو می‌رویم تا او را از مدرسه برگردانیم. وقتی تیاگو از مدرسه برمی‌گردد، مدتی را با هم می‌گذرانیم تا زمان صرف شام برسد. وقت خواب هم که برسد، آنها را به اتاق خوابشان می‌بریم. زندگی شخصی من هم مثل خیلی‌ها کاملا عادی سپری می‌شود.

آیا تیاگو و متئو از تو می‌خواهند با آنها فوتبال بازی کنی؟ 

هنوز به سن و سالی که بخواهند فوتبال بازی کنند یا درخواست فوتبال بازی کردن کنند، نرسیده‌اند. اما بله. گاهی چنین خواسته‌ای دارند. حتی متئو که کوچکتر است هم گاهی می‌گوید بیا با هم فوتبال بازی کنیم. تیاگو بزرگتر است و همین حالا گاهی به تمرینات می‌آید اما همان طور که گفتم، هنوز برای بازی کردن کوچک هستند. تیاگو و متئو هر دو راست پا هستند. برعکس پدرشان.

وقتی به خانه برمی‌گردی با آنتونلا درباره فوتبال حرف می‌زنی یا به کل فوتبال را در زمین می‌گذاری و به خانه می‌روی؟

دومی. در خانه خیلی کم درباره فوتبال حرف می‌زنیم. مگر اتفاقی مهم و بزرگی در باشگاه یا تیم ملی افتاده باشد که درباره‌اش حرف بزنیم.

پسرانت درک می‌کنند که پدرشان چه کسی است؟

متئو که طبعا هنوز خیلی چیزها را نمی‌فهمد. او حتی وقتی کسی برای گرفتن عکس یا امضا سمت من می‌آید هم تعجب می‌کند. هنوز این چیزها را نمی‌فهمد. تیاگو کم کم می‌فهمد چه خبر است (می‌خندد). او دوست دارد به زمین برود یا فوتبال را از نزدیک تماشا کند. اما هنوز هم خیلی چیزها را درک نمی‌کند. حتی گاهی در خانه وقتی مرا می‌بیند، لئو مسی صدایم می‌کند! چون این را از دوستانش می‌شنود. در کل باید بگویم نه؛ آنها هنوز نمی‌دانند پدرشان چه کسی است (چه بازیکن بزرگی است).

در آینده چه خواهی کرد؟ مربی می‌شوی یا کلا فوتبال را از زندگی جدا می‌کنی؟

نمی‌دانم چه خواهم کرد. در خانواده چند باری درباره این مسئله حرف زده‌ایم که وقتی فوتبالم تمام شد، وقتم را چگونه بگذرانم اما هنوز هیچ تصمیمی درباره‌اش نگرفته‌ام. همیشه گفته‌ام که خودم را یک مربی نمی‌بینم چون آن را احساس نمی‌کنم. بعد از چند سال شاید این احساس هم عوض شود اما در حال حاضر می‌توانم بگویم که مربی نمی‌شوم. نمی‌دانم چه خواهد شد. فعلا چند سال از فوتبالم باقی مانده و وقتی به پایان نزدیک شدم، تصمیم گیری می‌کنم.

یکی از دلایل ماندنت در اوج رژیم غذایی ات است. درباره‌اش توضیح می‌دهی؟

من هیچ کار به خصوصی انجام نمی‌دهم. سال‌هاست که به تغذیه‌ام اهمیت می‌دهم. چیزهایی را ترک کرده‌ام اما نمی‌توان نامش را رژیم گذاشت. یکی از چیزهایی که ترک کردم، شکلات بود. اعتراف می‌کنم که ترک شکلات برای من سخت‌ترین کار است. همین حالا هم گاهی نمی‌توانم جلوی خودم را بگیرم و شکلات می‌خورم. آشپزی را اصلا دوست ندارم. هر کاری را شاید بتوانم انجام دهم اما لباس آشپزی به تن نخواهم کرد!

چرت زدن هنوز هم جزئي جدانشدنی از زندگی روزانه‌ات هست؟

نه. دیگه نه و واقعیت این است که دلم برایش تنگ شده! تمام چرت زدن‌های من به روز قبل از بازی در هتل محدود شده. در خانه وقتی برای چرت زدن ندارم. با بچه‌ها، چرت زدن معنایی ندارد!

فوتبال زیاد تماشا می‌کنی؟

آره. فوتبال دیدن را خیلی دوست دارم و معمولا چیزی را از دست نمی‌دهم. محدود به یک تورنمت خاصی نیستم. طبعا بازی‌های اسپانیا، لیگ برتر و لیگ آرژانتین را بیشتر نگاه می‌کنم. گرچه بازی‌های آرژانتین کمی با ساعت خوابم تداخل دارد اما معمولا از هر بازی قسمتی را می‌بینم. لوشامپیونه را هم می‌بینی؟ بله و حالا کمی بیشتر. 

آیا لئو مسی بودن آسان است؟

من هم یک انسان عادی هستم که سعی می‌کند در کنار خانواده‌اش خوشحال زندگی کند. بله خیلی وقت‌ها دوست دارم در کانون توجهات نباشم و یک زندگی عادی داشته باشم. بدون فکر کردن به اینکه کوچک‌ترین کارهایم زیر ذره بین رسانه‌هاست.