اينتر اسپالتي مفيدترين تيم اروپاس ، شايد در طول بازي ٣ تا خطر روي دروازه ي حريف ايجاد كنه ، از اون سه تا به احتمال زياد هر سه تاش گل ميشه اگه نشه ٢ تاش قطعا ميشه.
تو فاز دفاعي با دفاع سازمان يافته از خط هافبك و كم كم اضافه شدن مدافعين به جلو ، تقريبا اجازه ي فرصت سازي به حريف داده نميشه ، اگه در مواردي كه قطعا خيلي كمه خطري هم ايجاد بشه باز بايد با هندانويچ مواجه بشن كه خب اونم باز شانس گل زني خريف رو خيلي كم ميكنه.
فصل رو رويايي شروع ميكنه اسپالتي و اينتر امسال هم همين شكل بوده ، اواسط فصل دست كم گرفتن ها و خالي كردن ها توي ٥-٦ بازي ترمز تيم رو به كلي ميكشه و بعد از حيف و ميل شدن امتيازات ارزشمند ، تيم به خودش مياد ، اونم زماني كه وقتي باقي نمونده يا اگه هست فرصتي براي اشتباه نيست. اسپالتي از بغل جام هم رد شده ولي جلم رو نبرده. الان اگه دیدین یهو زارت از هفته مثلا شونزدهم تا بیست و سوم بیست و چهارم اصلا نبردین تعجب نکنین. اسپالتی مدلش همینه.
اگه كمي بازياي مظلومي يادتون باشه به همين سناريو ميرسيد.
سيستم سامان يافته ي دفاعي ، دروازبان قوي ، موقعيت سازي بسيار كم در هر بازي ، استفاده ي حداكثري از موقعيت ها ، شروع خيلي خوب و رويايي (معمولا قهرمان نيم فصل ميشد پرويز) ، وا دادن وسط فصل ، نزديك شدن به قهرماني ولي هربار با يك داستان از دست دادن اون.
