بازي رو با سيستم خوبي شروع كرديم. نيمه اول رو هرز بوديم و ميتونستيم جريان بازي رو كامل عوض كنيم. بازي با بنونتو هم همين طور بود ، بايد تيم يك روال منطقي داشته باشه كه وقتي با يه تيم ضعيف بازي داريم همون اول از موقعيت ها استفاده بشه. تو خط دفاعي فشاري وجود نداشت، مالكيت ٨٥ درصدي هم اين رو ميرسونه. بن عطيه و بارتزالي خوب به جلو اضافه ميشدن، بر خلاف دوستان كه ميگفتن خودتون رو گول نزنيد اين سيستم ٥٢٣ هستش نه ٣٤٣ بايد بگم تو اين بازي يك ثانيه هم ساندرو و ليششتاينر(ديشيليو) مدافع نبودن و كاملا تو زمين حريف و وينگر بازي ميكردن. عملكرد ماركيسيو و ماتوييدي بسيار عالي بود، كوستا خيلي خوب بود ديبالا خوب بود مانژو خوب بود همه خوب بودن ولي شايد بهترين بازيكنمون همون ماتوييدي بود. يكي از مزيت هايي كه سيستم ٣ دفاعه داره اينه كه تقريبا خيال حريفهاي ضعيف تر رو از اينكه نميتونن بهمون گل بزنن راحت ميكنه و كلا خودشون همون عقب ميمونن كه دفاع كنن، اگه همون عقب نمونن كه دفاع كنن و بيان جلو هم دفاعمون در اين حالت به قدري قوي هست كه جلوي اونا رو بگيره و ما در جواب با يه حمله گازانبري دهشون رو سرويس ميكنيم. عكس هم صحنه ي گل سوم اينتر به كالياريه ، مقايسه كنيد با چيزي كه باعث شد گل سوم يووه به كالياري مردود بشه.