چند صباحی است که شاهد پدیده ای جدید در گزارش های فوتبال ایران شده ایم که گویی هر گزارشگری دوز کنایه به بازیکن یا تیمی در گزارشش بالاتر باشد، خوشمزه تر از بقیه محسوب می شود و گزارش بهتری ارائه کرده است! البته این موضوع به زعم خود گزارشگران فوتبال است که سخت در تلاش برای جذب امتیاز بالا در کانال تلگرامی برنامه های پخش مستقیم هستند. در ادامه به بررسی علت متلک های بی مزه مزدک و عادل در خلال گزارش بازی ها می پردازیم. شاید این مورد، دو علت داشته باشد: ۱٫ برخی گزارشگران وطنی، زیادی فوتبال های خارجی با کامنتیتور های انگلیسی نگاه می کنند و تصور می کنند، اگر آنها در خلال گزارش مزه می پرانند و به بازیکنان و تیم ها تیکه پرت می کنند، در داخل کشور نیز این مورد عرف است در حالی که اینطور نیست چرا که اولاً تیم ها در کشورهای مطرح اروپایی خصوصی هستند و وقتی گزارشگری از یک شبکه خصوصی مثلا اسکای اسپورت در حال گزارش بازی است، دستش برای هر اظهار نظری باز است و البته با دقت در گزارش گزارشگران انگلیسی زبان متوجه می شویم که آنها ۹۰ درصد جریان بازی را گزارش می کنند و شاید بر روی صحنه ای مثلا به موردی ظنز اشاره کنند. اما در داخل ایران چطور؟ شاهد این هستیم که بیش از ۹۰ درصد گزارش گزارشگران داخلی حاشیه است و شاید ۱۰ درصد آن به گزارش اتفاقات درون بازی ربط پیدا می کند! استادان عزیز! مزدک میرزایی و عادل فردوسی پور فراموش کرده اند در رسانه ملی و دولتی در حال گزارش فوتبال هستند و نمی توانند علائق شخصی خود را در گزارش ها دخیل کنند و یا مثلاً بدون دانش کافی در مورد صحنه ای که نیاز به کارشناسی داوری دارد نظر دهند! اینکه این روزها گزارش این دو عزیز به سوهانی بر روح و روان فوتبالدوستان تبدیل شده است شکی وجود ندارد چرا که بسیاری از هواداران پرسپولیس و استقلال از متلک های بی مزه آنها در جریان بازی به سطوح آمده اند و دستشان هم به جایی بند نیست که مثلاً گزارشگر بازی تیم خودشان در تهران که استقلال و پرسپولیس میزبان محسوب می وشند را خودشان انتخاب کنند و معلوم نیست مثلاً با کدام متر و معیاری عادل فردوسی پور در دو دربی متوالی به عنوان گزارشگر انتخاب می شود؟(دربی ۸۴ و دربی ۸۵) ۲٫ رقابت پنهانی که بین گزارشگران فوتبال در ایران در مسابقه کانال تلگرامی به تازگی شکل گرفته شاید باعث شده آنها برای عقب نماندن از قافله رای مردم، از هر روشی برای جمع آوری رای برای کیفیت گزارش خود استفاده کنند که در برخی موارد زیاده روی صورت گرفته و با عنوان کردن برخی موضوعات بی ربط(به زعم خود، با مزه) باعث آزردگی خاطر هواداران شده اند. گزارشگران دو دسته اند: یا با فردوسی پور و یا بی فردوسی پور! از طرف دیگر به نظر می رسد، در بین گزارشگران فوتبال خط و خط کشی به وجود آمده است و آنها به دو دسته تقسیم شده اند: دسته ای که در تیم عادل فردوسی پور و برنامه نود قرار دارند و دسته ای که در تیم عادل و برنامه نود قرار ندارند! که از قضا گزارش دوستانی که در تیم عادل فردوسی پور قرار ندارند این روزها حسابی به مذاق علاقه مندان به فوتبال خوش آمده است که می توان به گزارش های بی نقص محمدرضا احمدی اشاره کرد که به جرات می توان گفت بیش از ۹۰ درصد گزارشش، معطوف به اتفاقات بازی است و نه مزه ها و متلک های بی مورد! متلک های بی مزه مزدک و عادل در خلال گزارش بازی ها شاید جنس و ماهیت انتقادی برنامه نود باعث شده افرادی که در این مجموعه با عادل فردوسی پور همکاری می کنند، به نوعی طبع او را پیدا کنند و این قضیه در گزارش آنها نیز نمود پیدا کرده است. به عنوان مثال در جریان بازی استقلال و تیم X هیچ رابطه منطقی برای به رخ کشیدن برخی اتفاقات تیم پرسپولیس و آن بازی وجود ندارد و یا متلک انداختن در مورد کیفیت بازی بازیکنان دو تیم استقلال و پرسپولیس اصلا در صلاحیت گزارشگران تلویزیونی فوتبال نیست ولی به نظر می رسد به دلیل نبود ساز و کار نظارتی مناسب بر عملکرد این دوستان، به سادگی هر چه به ذهنشان می رسد در گزارش دخیل کرده و علائق رنگی آنها نیز به شدت بر نوع گزارش آنها اثر گذاشته است! *** نکته دیگری که در گزارش های عادل فردوسی پور به چشم می خورد این است که به سادگی در روی آنتن زنده برای برنامه ۹۰ که تهیه کنندگی آن را خود او بر عهده دارد، رپرتاژ آگهی مجانی می رود و بررسی بسیاری از اتفاقات مهم بازی را به برنامه خود موکول می کند! اقدامی که بسیار غیر حرفه ای است و احتمالاً از چشم نهاد ناظر دور مانده چرا که همگان می دانند قیمت هر ثانیه آگهی در تلویزیون چقدر است و این دوستان در واقع از تریبونی که در اختیارشان قرار گرفته، استفاده ای غیرمجاز می کنند! *** در نهایت به عنوان یک نمونه ناب و با کیفیت، توجه شما را به برنامه رضا جاودانی و محمدرضا احمدی که آخر شب ها به پوشش فوتبال های اروپایی می پردازند جلب می کنیم که چه به لحاظ فنی و چه به لحاظ گزارش در سطح مناسبی قرار دارد و بسیاری از علاقه مندان به فوتبال از نوع اجرای آنها رضایت دارند. یا در مورد دیگر، به نظر می رسد مردم با اشتباهات سهوی و غیرعمد جواد خیابانی و علی علیفر و دانش بالای محمدرضا احمدی در گزارش های فوتبال بیشتر ازتباط برقرار کرده اند تا تیکه و متلک های تلخ و عمدی برخی گزارشگران! چالش گزارشگر! انتخاب گزارشگر فوتبال را به عهده تماشاگران بگذاریم حال که فوتبال در ایران از طریق شبکه دولتی پخش می شود و دو تیم استقلال و پرسپولیس نیز دولتی هستند، امید است با تهیه ساز و کاری، صدا و سیما بتواند انتخاب گزارشگر بازی ها را نیز به عهده هواداران این دو تیم بسپارد چرا که این رویه فعلی و گزارش های بی کیفیت برخی از دوستان، به شدت روح و روان هواداران این دو تیم را آزرده است و بعضاً ترجیح می دهند فوتبال تیم مورد علاقه شان را با صدای قطع و Muted تماشا کنند! شاید در این مدل، عادل فردوسی پور و مزدک میرزایی با این سبکی که در پیش گرفته اند در ردیف آخر انتخاب مردم جای بگیرند!