اکنون مسئولیت بزرگی برعهده من است. کار های زیادی برای انجام دادن داریم و میخواهیم با فروتنی به سراغ آن ها برویم. ما تسلیم نخواهیم شد. از دفاع سه نفره استفاده خواهم کرد. باید به یک تیم تبدیل شویم، به یکدیگر کمک کنیم و روحیه جنگندگی برای پیروزی تک تک بازی ها را بدست آوریم. بازی برابر بِنِوِنتو برای ما حکمِ فینال جام جهانی را دارد. 24 بازی و 72 امتیاز تا پایان فصل باقی مانده. قبل از هرچیز ما باید به یک ذهنیت درست و همچنین برتری فیزیکی برسیم و سپس اهداف خود را مشخص کنیم. با 3 مدافع و 4 هافبک بازی میکنیم. نباید فراموش کنیم که در چه باشگاهی هستیم. ما DNA میلان را داریم. وقتی در چنین باشگاهی هستید باید هر هفته و هرروز خوب تمرین کنید و چاره دیگری ندارید. رابطه بسیار خوبی با مونتلا دارم، اما برخی از ایده‌های ما در مورد فوتبال متفاوت است. او (مالکیت) توپ را دوست دارد، من هم دوست دارم، اما باید مستقیم‌تر بازی کنیم. با پرزیدنت برلوسکونی صحبت کردم و او استفاده از دو مهاجم را به من پیشنهاد کرد، و گفت این در DNA میلان است. من به توصیه های او با دقت گوش دادم و احترام بسیاری برای او و نظراتش قائلم. کسیه؟ او شبیه من است اما قدرتمند تر! فکر میکنم با وجود او چند گتوزو بصورت همزمان در تیمم دارم. آندره سیلوا؟ او باید بیشتر بازی کند. بعنوان یک بازیکن 22 ساله استعداد بسیار زیادی دارد. او قدرت بدنی بسیار خوبی دارد، در پست مناسب او میتواند حداکثر توانایی اش را به نمایش بگذارد. بونوچی؟ لئو کاپیتانِ تیم من خواهد بود. پاتریک کوترونه؟ استفاده از کلمات درباره بازیکنان اکنون بی معنی است، باید در جلسه تمرینی ببینم آن ها چقدر خوب کار میکنند و مطمئنا کسی که شایستگی بیشتری داشته باشد به زمین خواهد رفت. پاتریک شور و اشتیاق زیادی دارد و از DNA میلان است و میتواند مهاجم تیم من باشد. ما به مرحله حذفی لیگ اروپا صعود کردیم. تفاوت واضحی بین پیروز شدن و شکست خوردن در میلان وجود دارد. وقتی می برید شما مثل یک زن زیبا و بلوند بنظر میرسید و از شما استقبال می کنند. وقتی میبازید و به میلانلو می روید، انگار به مراسم تشییج جنازه قدم میگذارید. سیدورف شماره 10 میپوشید، اینزاگی 9 و من 8، اکنون من هم اینجا هستم، اما امیدوارم سرنوشت مشابه دوستانم نداشته باشم. شنیدم که میگویند بازی های آینده میلان آسان هستند. مزخرف است، هیچ بازی آسانی در سری آ وجود ندارد. با بازیکنانم صحبت کردم و آن ها خودشان را کاملا در اختیار من و تفکراتم قرار دادند. هیچ بازیکنی جایگاهش تضمین شده نیست و آن ها این را خوب میدانند. گتوزو در پاسخ به این پرسش که از او بیشتر به عنوان یک انگیزه دهنده یاد می‌شود تا یک تاکتیسین گفت: صحبت در این باره مسخره است، مدرک (مربیگری) مرا به من هدیه ندادند، برایش تلاش و مطالعه کردم. تنها با اشتیاق و جنگیدن نمی‌شود آماده بازی شد، باید دانش هم داشته باشید. نکته جالب کنفرانس خبری گتوزو این بود که خبرنگاری دستش را بالا برد بعد گتوزو با سر بهش اشاره زد بپرس، بعد خبرنگار منصرف شد گتوزو با حالت عصبی بهش گفت "پس چرا دستتو میبری بالا؟