سرد و بی روح مثل روسیه... تزارها هرچقدر توی گرفتن میزبانی جام جهانی زیرک و خوش شانس بودن، توی برگزاری یک تورنمنت جذاب، از بدشانس ترین میزبان های ادوار جام جهانی به حساب میان.
شیلی، قهرمان دو دوره اخیر کوپا آمریکا با اون سبک بازی خاص و بازیکنای متعصب و جنگنده موفق به صعود نشد.
هلند، تیم سوم جام جهانی گذشته که توی رده بندی میزبان پر قدرت یعنی برزیل رو با اقتدار برد و دوره قبل از اون هم به دراماتیک ترین شکل، توی آخرین دقایق بازی فینال، دستش از جام کوتاه موند و با نایب قهرمانی در آفریقای جنوبی به خونه برگشت، مثل دوهزار دو در روسیه هم حضور نداره.
اما غایب بزرگ تر، تیم قهرمان دوهزار و شش یعنی ایتالیاست.
ندیدن آتزوری در یک جام معتبر چیزی نیست که ماها تجربه ای توی اون داشته باشیم، اما این تجربه تلخ نصیب ما شد تا ما هم به اندازه ی تزارها احساس بدشانسی کنیم.
به هر حال تماشای جام جهانی حتی بدون حضور تیم های بزرگ هم لذت بخشه، اما این لذت میتونست با سرشاخ شدن غول های بزرگ تر چند برابر بشه و اعتبار جام رو بالا ببره
یک مربی بیکار
..Coach Who
