دنیا همیشه به کام برندن راجرز نبوده. اون که دورهٔ سرمربیگریشو از واتفرد در سال ۲۰۰۹ شروع کرد، خیلی سریع به ردینگ رفت ولی بعد از ۶ ماه از مدیسکی اخراج شد. ۱۶ دسامبر اون سال اولین باری بود که برندن راجرز خودشو بیکار میدید و در حالیکه تلفن رو برمیداشت تا خبر اخراجشو به همسرش بده، تنها فکرش این بود که چطوری این خبر ممکنه سال نو خانوادشو خراب کنه. راجرز تصمیم گرفت که خانوادشو به دوبی ببره و در آفتاب شروع به نوشتن اشتباهاتش بکنه تا اینکر روز ۳ فبریه خبر مرگ مادرش رو شنید. همه چیز داشت بد پیش میرفت.
راجرز که هم به اسپانیایی و هم به ایتالیایی مسلطه شروع میکنه به نوشتن به باشگاههای مختلف و درخواست کار کردن که ۲ تا باشگاه تو چمپیونشیپ و یه باشگاه تو لیگ ۱ بهش جواب میدان ولی چون برای مصاحبه دعوت نمیشه فکر میکنه که دوران مربیگریش هنوز شروع نشده تموم شده، تا اینکه سوانزی انتخابش میکنه و اون سوانزی رو به سطح اول فوتبال انگلیس میرسونه و با نگاه داشتن این تیم در لیگ برتر در فصل بعدی و با نوع فوتبال زیبایی که با این تیم تو لیگ برتر نشون میده باشگاه لیورپول به دنبالش میره.
راجرز ۴۱ ساله که الان دوران موفقیرو با لیورپول داره و همه جا شناخته شده میگه: درسی که من از شکستم در ردینگ گرفتم درس بزرگی بود، من برای اولین بار تو زندگیم شکست خورده بودم و دوتا راه داشتم یکی اینکه ضعفهای خودمو انکار کنم و همه چیزو تقصیر اینو اون بندازم یا اینکه با خودم بشینم و به فکر برطرف کردن ضعفام باشم، که من راه دوم رو انتخاب کردم. این روزا راجرز هر مربی که اخراج میشه رو به تمرینای لیورپول و دیدن بازی این تیم دعوت میکنه
