رئال مادرید با کسب 10 توپ طلا در تعقیب بارسلونا با 11 توپ طلاست نگاهی میندازیم به فاتحان این جایزه ارزشمند توسط بزرگان تاریخ لوس بلاکوس : کریستیانو رونالدو سال های 2013، 2014، 2016 و 2017 در 26 ژوئن 2009، باشگاه فوتبال رئال مادرید تأیید کرد که رونالدو در 1 ژوئیه به این باشگاه خواهد پیوست طی مراسم استقبال از او در 6 ژوئیه، 80 هزار نفر به ورزشگاه سانتیاگو برنابئو آمدند که این تعداد استقبال کننده نیز یک رکورد به شمار می رفت. این تعداد استقبال کننده، رکورد ورود دیگو آرماندو مارادونا به باشگاه فوتبال ناپولی را شکست او به عنوان یکی از بهترین بازیکنان دنیا از منچستر یونایتد به سانتیاگو برنابئو منتقل شد، اما او به آن راضی نبود و تصمیم گرفت تا در رئال مادرید به رشد و پیشرفت خود ادامه دهد. او در حال حاضر بهترین گلزن تاریخ باشگاه رئال مادرید محسوب می شود وکلیه رکورد های باشگاه را در اختیاردارد ودر کنارش پنج توپ طلا را هم به نام خود ثبت کرده است. سه قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا دوقهرمانی در لالیگا -دو قهرمانی در کوپا دل ری و .... از افتخارت این فوتبالیست افسانه ای در تاریخ رئال هستند . و البته افسانه CR7 در رئال مادرید همچنان ادامه دارد .... ---------------------------------------------------------------------------------------- آلفردو دی استفانو در سال های 1957 و 1959 بین سال های 1953 تا 1964 برای رئال مادرید افتخار آفرینی کرد. اولین فوتبالیست سبک 'توتال فوتبال' که با استعداد خود یک دهه برای رئال مادرید درخشید. او در آن زمان پنج قهرمانی اروپا به دست آورد و 8 بار قهرمان لالیگا شد .دی استفانو یک رییس و رهبر تیم در زمین بود. بازیکنی که در همه جا حاضر بود. شوت، پاس، دریبل، بازی سازی، گلزنی، همه و همه در بازی او نمود پیدا می کرد. خودش در مورد خودش می گوید: "یک بازیکن فوتبال باید بتواند در هر نقطه از زمین بازی کند." و این اصل را به بهترین شکل ممکن در بازی خود پیاده می کرد. دی استفانو ماحصلش در رئال 307 گل در 393 بازی بود. 11 سال افتخار آفرینی. 11 سالی که رئال مادرید با حضور او نمی توانست بدون جام فصل را به پایان برد. 8 لالیگا، 5 اروپا و انواع و اقسام جام های رنگین دیگر. برگ این قسمت از تاریخ به نام رئال مادرید دی استفانو نوشته شده بود.در دهه ی 80 او رهبری رئال را به دست گرفت. هرچند یک تریپل در نایب قهرمانی را ثبت کرد اما پایه گذار اصلی تیمی شد که چند سال بعد 5 بار پیاپی قهرمان اسپانیا و 2 بار قهرمان یوفا می شدند. در سال 1989 فرانس فوتبال برای انتخاب بهترین بازیکن بین برندگان توپ طلا، با شایستگی هرچه تمام تر، سوپر بالون دی اور را مفتخر کرد و دی استفانو را به عنوان طلایی ترین برنده ی توپ طلا معرفی کرد. عدم حضورش در جام های جهانی بهانه ای شد تا در پایان قرن در اغلب رده بندی ها پشت سر دیگران قرار گیرد. اما سزار منوتی مربی بزرگ آرژانتینی جمله ی معروفی دارد: "تاکنون در فوتبال 4 بازیکن تاج پادشاهی را بر سر گذاشته اند. پله، مارادونا، کرایف و دی استفانو." پله و مارادونا و کرایف هرکدام درخشش بی بدیلی در جام جهانی داشتند اما دی استفانو در رده ی باشگاهی آنقدر درخشید که جایی برای هیچ گونه بهانه جویی به وجود نیاورد. ---------------------------------------------------------------------------------------- کوپا سال 1958 کوپا فوتبالش را در باشگاه فوتبال انجرز آغاز کرد و تا مرگش در همین شهر زندگی کرد. او پس از انجرز به ریمز رفت و 5 سال در این تیم بازی کرد. در سال 1956 او به رئال مادرید رفت و تا سال 1959 در این تیم بازی کرد و پس از آن به باشگاه ریمز بازگشت و تا سال 1967 عضو این تیم بود. او در زمان حضورش در فرانسه، 4 قهرمانی لیگ این کشور را به دست آورد و با ریمز در سال 1956 نایب قهرمان اروپا شد. در اسپانیا نیز او به جز چمپیونزلیگ، 2 قهرمانی لیگ نیز کسب کرد. کوپا همچنین 45 بازی ملی برای فرانسه بین سال‌های 1952 تا 1962 انجام داد و 18 گل به ثمر رساند. او از ستاره های جام جهانی 1958 بود ولی تحت تاثیر هم تیمی اش، فونتاین و ستاره جادویی برزیل، پله، کمتر نامی از او شنیده شد. او همچنین اولین فوتبالیستی بود که عناون سلطنتی لژیون فرانسه به او اعطا شد. ---------------------------------------------------------------------------------------- فیگو سال 2000 فیگو بهترین بازیکن یورو 2000 و بهترین بازیکن سال 2001 جهان شد و در میان یکی از 100 بازیکن برتر تاریخ جهان توسط فیفا جای گرفته است . فیگو یکی از معدود بازیکنانی است که هم در رئال مادرید و هم در بارسلونا بازی کرده است . او توانسته که به یک جام حذفی پرتغال ، چهار لالیگا ، دو جام حذفی اسپانیا ، سه سوپر کاپ اسپانیا ، یک جام یوفا ، یک جام بین قاره ای ، چهار سری آ ، یک جام حذفی ایتالیا و سه سوپر کاپ ایتالیا دست یابد . در سال 2000 ، فیگو با پیوستن به رقیب دیرینه بارسلونا ، رئال مادرید با فیمت 37 میلیون پوند که بیشترین قیمت نقل و انتقالات تا آن زمان بود ، پیوست . بسیاری از هواداران بارسلونا این کار او را خیانت می دانستند و با این کار او مخالفت کردند و موفقیتهای فیگو با این باشگاه را فراموش کردند . وقتی که او در یک بازی لالیگا به نیوکمپ بازگشت ، هواداران در زمان کرنر زدنش برایش کله خوک پرت کردند . فیگو ، اولین خرید دوره کهکشانی فلورنتینو پرز بود . رئال مادرید با فیگو قهرمان لالیگا در سالهای 2001 و 2003 و قهرمان چمپیونزلیگ در فصل 02-2001 شد . ---------------------------------------------------------------------------------------- رونالدوی برزیلی سال 2002 او در سال 2002از اینتر به جمع کهکشانی ها پیوست و در کنار زیدان , فیگو , بکهام , کارلوس , رائول , استثنایی ترین تیم تاریخ رئال مادرید را تشکیل داد . او در 177 بازی رسمی در رئال مادرید توانست 104 گل به ثمر برساند. این در حالی است که تعداد بسیاری از بازیهای رونالدو تنها با حضور چند دقیقه ای او همراه بود و در 2 فصل آخر همواره دقایق کمی حضور پیدا می کرد ولی بازهم آمار خوبی از لحاظ گلزنی داشت و همواره از بهترین گلزن های تیم و لیگ محسوب می شد ! او در همان سال با رئال قهرمان جام باشگاه‌های جهان شد و به علاوه بازهم به عنوان مرد سال اروپا و جهان انتخاب شد. وی از یک سو مطمئن‌ترین گلزن تیمش بود و از سویی دیگر در این فصل،‌ بیست و نهمین قهرمانی‌اش در لالیگا را جشن گرفت. در فصل بعدی نیز یک بار دیگر پس از سال 1997 آقای گل باشگاه‌های اسپانیا شد. ---------------------------------------------------------------------------------------- ، کاناوارو سال 2006 بعد از جام جهانی 2006 ، یوونتوس به دسته ی بی سقوط کرد و او نیز که دیگر خود را در چمپیونز لیگ نمی دید تصمیم گرفت این تیم را ترک کند . او گفت : فکر کردن به این که دیگر در سری آ نباشی و 30 امتیاز را هم از دست داده باشی بسیار مشکل است . او به همراه هم تیمی اش امرسون و مربی اش فابیو کاپلو راهی سانتیگو برنابئو شد . مبلغ انتقال این دو بازیکن به رئال 20 میلیون یورو اعلام شد . از 25 جولای 2006 این بازیکن با سه سال قرارداد و پوشیدن شماره ی پنج شماره ای که سالها بر تن زین الدین زیدان اسطوره ی این تیم بود بازیکن رئال شناخته شد . او اولین گلش را برای این باشگاه در 18 آگوست 2006 در یک بازی دوستانه برابر بتیس به ثمر رساند . در 17 جون 2007رئال مادرید بعد از 4 سال لالیگا را به همراه کاناوارو کسب کرد.