برج ایفل زیر پاهایش بود. حتی جیمزباند هم در بهترین فیلمش صحنه ای زیباتر از این را نساخته بود. دوربین ها به سمت او زوم کردند و او در بلندای پاریس قرار رگفته بود و پنجمین توپ طلایی که شایسته وار برده بود را در دست داشت. لبخندمغرورانه او نشان می داد که به این که در سن 33 سالگی افتخارآفرینی کرده چقدر افتخار می کند. او بهترین فوتبالیست کره زمین است. پنج انگشت او بهترین نشانه برای دستاوردی بود که با گذر زما ن و به سختی کسب کرده است. او می دانست که ای نلحظات به عنوان لحظاتی در تاریخ ثبت می شود که یک بازیکن با خودباوری و تلاش به اورست فوتبال رسیده است.
حرکت متواضعشانه اش به سمت رائول را دوست داشتم که اشاره کرد که چقدر عجیب بوده که کاپیتان ابدی ما با وجود روند بی نظیرش هرگز توپ طلا را نبرده است. رونالدو در مراسم توپ طلا گفت که داشتن استعداد کافی نیست بلکه باید کمی هم خوش شانس باشی و در لحظه مناسب از تمامی پنج حس خودت استفاده کنی و آنقدر پافشاری کنی که تقدیر هم به تو روی خوش نشان بدهد.
مسی بازیکن فوق العاده ایست که می تواند با توپ مثل یک نابغه رفتار کند. به همین خاطر است که زمانی در جنگ توپ طلا چهار بر یک از رونالدو پیش افتاد. هر بازیکن دیگری بود، زانو می زد. اما رونالدو خیلی فراتر از یک فوتبالیست است. همان طور که ژینولا گفت ، رونالدو نماد هر گونه ارزش برتری طلبی است. این پایان داستان نیست آقایان. رونالدو این بازی را می برد. تاریخ منتظر اوست.
توماس رونکرو (سردبیر آس)
