در زمانه ما که اراده قوی به ندرت گیر میاد و انسانها فقط به حرفهاشون شناخته میشن قطعا نماد اراده در جهان کسی جز کریستیانو رونالدو نیست .یه ضرب المثل ژاپنی میگه : هفت بار كه افتادي، براي هشتمين بار برخيز . قهرمان قصه ما بعد از هر شکست بلند شد موهاشو درست کرد و گفت من میتونم ،بارها شکست اما بازم بلند شد سرش رو بالا گرفت و مسیری رو رفت که فقط نیرویی به قدرت اراده میتونست کمکش کنه
قهرمان برنابئو همه چیز دید تمسخر بلاتر ، تمجیدها از لیونل مسی و نادیده گرفته شدن ، اما شکست را قبول نکرد ، تمرین کرد ، تمرین کرد و فقط تمرین کرد حرف ها رو درون سینش پنهان کرد ولی در زمین با انگیزه ای توام با کینه و خشم می دوید او انقدر به موفقیت فکر میکرد که فرصت افسوس نداشت >اما نگهان همه چیز تغییر کرد او بالاخره تونست و مرزهای فوتبال رو جابه جا کرد. شد اقای فوتبال دنیا در طی 4 سال سه لیگ قهرمانان و یک یورو به موزه افتخاراتش اضافه کرد اما مهمترین قسمت قصه مونده کی گفته بزرگترین کامبک تاریخ از آن لیورپول و بارساست ؟ بزرگترین کامبک تاریخ از آن پسر مادیرایی قصه ما کریستیانوست او کسی است که 4-1 را 5-5 کرد . او نماد خواست و توانستن است ، بچه ها این دوره باید بجای اینکه فیلمای تخیلی سوپر من و بتمن نگاه کنند باید به یک داستان واقعی اما معجزه وار بهترین بازیکن تاریخ فوتبال نگاه کنند و درس خواستن بگیرند
در مراسم توپ طلای پنجم جملات زیادی شنیدیم که مهمترین شون جمله های رائول کبیر: ((کریستیانو بهترین شماره 7 تاریخ مادرید است )) پرز ((رونالدو و دی استفانو بهترین های تاریخند )) و پله اسطوره ای ((آرزویم این است میتوانستم کنارت بازی کنم )) بود ، اقای پرز آیا وقتش نرسیده که سرود باشگاه بزرگ رئال مادرید را به نام کریستیانو رونالدو مزین و مفتخر کنید
