ز «کاتناچیوی» دهه 1960 که منجر به قهرمانی آث میلان با «نرئو روکو» و قهرمانی اینترمیلان با «هلنیو هرارا» شد بگیرید تا «پرس شدید در منطقه خودی» که استاد آن «آریگو ساچی» بود و یا تاکتیک «مهاجم کاذب» که «فرانچسکو توتی» در رم به کار می‌گیرد، هنر و تاکتیکی بودن مربیان ایتالیایی را نشان می‌دهد. «کاتناچیو» (Catenaccio) یعنی دفاع بتونی؛ یک سیستم تاکتیکی در فوتبال با تاکید فراوان بر دفاع. در ایتالیایی به معنی "چفت و بست" است، که بر خط دفاع بسیار سازمان یافته و مؤثر، متمرکز بر خنثی کردن حملات و جلوگیری از ایجاد موقعیت‌های گل حریف با کمک نفرات دفاعی متعدد اشاره دارد. یک بار تراپاتونی در گفتگو با «کوریر دلو اسپورت» گفت: «لیگ ما مثل سایر لیگ‌های بزرگ دنیا، ارقام وحشتناک برای نقل و انتقالات خرج نمی‌کند. اما در عوض تفکرات ما مربیان ایتالیایی را نمی‌شود با رقم ‌های بالا خرید. ما امضای شخصی خود را داریم و برای همین است که مکتب‌مان بزرگ‌ترین مکتب فوتبالی است. مربی ایتالیایی به خوبی می‌داند که برای پیروزی به چه چیزهایی نیاز دارد و به سرعت خود را به زندگی در کشوری که در آن مربیگری می‌کند عادت می‌دهد. یادتان باشد آنچه که مربیان ایتالیایی را از مربیان سایر ملل برتر کرده، دقت به جزییات، دانش تاکتیکی، و توانایی شکل دادن پویایی گروهی است». ایتالیایی‌ها خیلی به تاکتیک پایبندند و از کودکی آن را رگ و پی تفکر خودشان جای می‌دهند. مربیان ایتالیایی، با وسواس و دقت خاصی حریفان بعدی خود را آنالیز می‌کنند و در جلسات تمرین، برنامه مشخص طراحی می‌کنند و بعد می‌بینیم که در بازی تیم‌هایشان چقدر انعطاف‌پذیری تاکتیکی وجود دارد. یک بار «روبرتو مانچینی» در گفتگو با روزنامه SFR اسپورتز گفت: «مکتب ما آنقدر بر روی مربیان‌مان از حیث تاکتیکی کار می‌کند که اینچنین قدرتمند هستند». لینک بخش نخست : https://www.tarafdari.com/user/381040/status/2065686/like/details/nojs لینک بخش دوم: https://www.tarafdari.com/user/381040/status/2067401/like/details/nojs ....ادامه دارد....