طرفداری- اگرچه فوتبال ورزشی بود که انگلیسی ها اختراع کرده بودند، اما ریاست این ورزش، یعنی فدراسیون جهانی فوتبال (فیفا) در ماه می 1904 با 7 عضو یعنی، فرانسه، بلژیک، دانمارک، اسپانیا، سوئد، سوئیس و هلند، افتتاح شد. فیفا در ابتدا تماما شامل کشورهای اروپایی بود تا این که آفریقای جنوبی در سال 1909 به آن وارد شد.
پس از این کشور، آرژانتین و شیلی نیز در سال 1912، عضو فیفا شدند. وظیفه فیفا، نظارت بر همه فدراسیون های فوتبال در دنیا بود. 4 فدراسیون فوتبال بریتانیایی (انگلیس، اسکاتلند، ولز و ایرلند شمالی)، در سال 1915 عضو فیفا شدند. آن ها تنها پنج سال بعد بخاطر تنش های ناشی از جنگ جهانی نخست، از این مجموعه جدا شدند.
بریتانیا می خواست که آلمان و متحدینش، اتریش و مجارستان، از فیفا بیرون شوند. اما آن ها از طرف بقیه اعضا جواب مثبتی دریافت نکردند و این مسئله سبب شد که 4 فدراسیون بریتانیا، از فیفا خارج شوند. تنش بعدی فیفا، در سال 1921 شکل گرفت. بلژیک در آن زمان اعلام کرد که باشگاه ها می توانند به بازیکنان- با این که آن ها آماتور حساب می شدند به دلیل این که به آن ها پولی پرداخت نمی شد- دستمزد دهند چرا که آن ها از کار اصلی خود دست کشیده و برای این تیم ها بازی می کنند.
ایتالیا، فرانسه، نروژ و سوئیس نیز این قانون را اعلام کردند. فیفا که در آن زمان دستوری برای راهنمایی و کنترل پرداخت پول توسط باشگاه ها به بازیکنان نداشت، از هر فدراسیون خواست که قوانین مد نظر خود را اعلام کند. بریتانیایی ها در مقابل این تصمیم مخالفت کردند و پاداش دادن بازیکنان با پول را- که در واقع در آن زمان به عنوان، پولی برای زمان شکسته شده از آن یاد می شد- را رد کردند چرا که باعث تعهد بازیکن به باشگاه می شد.
بریتانیایی ها (همان 4 فدراسیون) که بار دیگر در سال 1924 وارد فیفا شده بودند، به دلیل اختلاف دیگر بر سر پرداخت یا عدم پرداخت دستمزد به بازیکنان آماتور، 4 سال بعد دوباره از فیفا خارج شدند. فدراسیون های بریتانیایی دیگر تا پایان جنگ جهانی دوم، به فیفا باز نگشتند که این دلیل از دست دادن سه جام جهانی نخست، توسط این کشور بود.
در نهایت، خلاقیت فیفا باعث شد که این مجموعه، مسابقاتی جدی و سازمان یافته مثل جام جهانی را تحقق بخشد. مسابقات فوتبال المپیک، در آن زمان فقط شامل بازیکنان آماتور می شد که این برای فیفا قابل قبول نبود. رئیس فیفا در آن زمان، جولز ریمت، به همراه رئیس فدراسیون فوتبال فرانسه، هنری دلاونی، دریافتند که آماتورها تنها کسانی نیستند که این ورزش را بازی می کنند.
اما فیفا و کمیته بین المللی المپیک (IOC)، با هم بر سر این که چه کسی اختیار مسابقات فوتبال المپیک را بر عهده بگیرد، اختلاف نظر داشتند. همین طور این که بازیکنان آماتور را چه کسانی تشکیل می دهند، مورد دیگری در این بحث بود که کار را سریع تر کرد. دلاونی در این باره گفت:
ما باید یک تورنمنت بسازیم که نشان دهنده ما باشد
در سال 1926، ریمت و دلاونی، تورنومنت جدیدی را معرفی کردند که بازیکنان حرفه ای و آماتور، همه می توانستند در آن شرکت کنند. فیفا دریافته بود که المپیک فوتبال را محدود کرده است و اجازه حضور ستاره ها در آن داده نمی شود.
در روز 26 می 1928، در آمستردام، در یک جلسه بالاخره تصویب شد که جام جهانی، هر چهارسال یک بار برگزار شده و اولین دوره ان نیز در سال 1930 باشد. شکل دادن به فرمت مسابقات، اولین و کمترین معضلی بود که فیفا با آن دست و پنجه نرم می کرد.
موضوع دیگر، قطعا مکان برگزاری مسابقات بود. هلند، ایتالیا، اسپانیا، سوئد و اروگوئه، همگی پیشنهاد میزبانی برای کشور خود را دادند. هلند و سوئد در نهایت از پیشنهاد خود صرف نظر کردند و از ایتالیا در این راه حمایت کردند. ریمت اما، برنامه دیگری داشت. او می خواست که فوتبال را به طور واقعی جهانی کند و به همین دلیل، پیشنهاد اروگوئه را قبول کرد.
او بعدا تصمیم خود را این گونه توجیح کرد که آن ها باید میزبان باشند چون که دو المپیک قبلی در سال 1924 و 1928 را برده اند و قوی ترین تیم جهان هستند. پس فیفا اسم اروگوئه را به عنوان اولین میزبان جام جهانی در سال 1929 اعلام کرد و از مجسمه ساز فرانسوی، آبل لافلور، خواست که جام این مسابقات را طراحی کند.
بعد از سال ها کش و قوس، بالاخره همه چیز مهیا شد. فدراسیون ها بهترین بازیکنان خود را به کار گرفتند تا بتوانند قهرمان جهان شوند. جام جهانی اصلی که اسم ریمت روی آن هک شده بود، در دهه 30، سه بار مورد رقابت قرار گرفت تا این به دلیل جنگ جهانی دوم، جام جهانی برای 12 سال، متوقف شد. پس از آن، جام جهانی فوتبال سریعا به عنوان یکی از بزرگ ترین رویدادهای ورزشی دنیا مطرح شد.
مسابقاتی که از سال 1950 هر چهارسال یک بار برگزار می شود، با دو تصمیم مهم، وارد عصر جدیدی شد. اولی در سال 1988 در ماه جولای اتفاق افتاد وقتی که با تصمیم فیفا مبنی بر برگزاری این جام در ایالات متحده، این جام برای اولین بار در خارج از اروپا یا آمریکای جنوبی برگزار شد. تصمیم دوم هم در سال 1996 اتفاق افتاد وقتی که کره جنوبی و ژاپن، به طور مشترک میزبانی جام جهانی 2002 را بر عهده گرفتند.
جالب است که در تاریخ هشتاد ساله جام جهانی، این مسابقات فقط 8 قهرمان متفاوت داشته است ولی صحنه های دراماتیک جذابی همانند شکست انگلیس مقابل آمریکا در سال 1950، پیروزی کره شمالی برابر ایتالیا در سال 1966 و البته شکست آرژانتین توسط کامرون در سال 1990، به همراه داشته است.
هم اکنون، فیفا 211 فدراسیون را در زیر نظر خود داراست و از این حیث، فقط سازمان ملل با آن ها توانایی رقابت را از نظر تعداد کشور دارد. جام جهانی، مثل این است که سوپر بول (فینال مسابقات فوتبال آمریکایی NFL)، ویمبلدون (مسابقات تنیسی که در انگلیس برگزار می شود) و المپیک را یک جا با هم داشته باشید. فینال جام جهانی 2014 بین آلمان و آرژانتین نزدیک به یک میلیارد بیننده تلویزیونی داشت و پس از نزدیک به یک دهه، این آرزوی هر بازیکن و کشوری است که جام جهانی را فتح کند و این جام، رویای میلیاردها طرفدار در سراسر دنیاست.