خداحافظ کاکا ...
مرد سال فوتبال جهان در سال ۲۰۰۷ کفش هایش را آویخت ! فوتبالدوستانی که بازی کاکا را در آن میلان رویایی دیده باشند مطمئنا به این جمله معتقد خواهند بود که کاکا به هیچ وجه حق خود را از فوتبال نگرفت ، مسیری که کاکا در دوران فوتبالش طی کرد مسیر درستی نبود گاهی پادشاه بود و گاهی رعیت ، فوتبال پیچیده تر از آن چیزیست که نشان میدهد همانطور که تو را به عرش میرساند همانطور هم تو را به زمین خواهد زد ، نوادگانش اگر روزی از او بپرسند که دوران فوتبالت چطور بود او مجبور خواهد بود که آن را به دوقسمت تقسیم کند ، دوران قبل از میلان و دوران بعد از میلان ! میلان که همه چیز به اوداد و او را به همه چیز رساند ولی یک جدایی تلخ که همه چیز را از او گرفت ، ولی چه کسی تکنیک کاکا را فراموش میکند اولین چیزی که به یادم می آید دوخته شدن مدافعین یونایتد در اولترافورد و آن گل رویاییست یا بازیهای خاطره انگیزش در لیگ قهرمانان ۲۰۰۷ ...
دوران اوج ریکی کوتاه بود با اینکه همه چیز را فتح کرد ولی همیشه از دو آرزویی که هیچوقت به آن نرسید اشاره میکرد !
در واقع مجبورم به دو آرزو اشاره کنم. آرزو می کنم ای کاش با رئال مادرید می توانستم قهرمان لیگ قهرمانان اروپا بشوم و همینطور در استادیوم ماراکانا قهرمان جام جهانی می شدم. قهرمان شدن در جام جهانی، در خانه، رویای هر برزیلی است
آری او آرزوی فتح اروپا در رئال را داشت ولی مصدومیت و تصمیمات اشتباه بزرگترین سد راهش بود ، از کاکا میتوان به عنوان یکی از دوستداشتنی ترین و با کیفیت ترین بازیکنان عصر خود نام برد...
