هی می نشینیم می گوییم: اگر خوشگل تر بودم... اگر پولدار تر بودم... اگر در یک شهر دیگر زندگی میکردم... اگر از کشور خارج میشدم... یا اگر الان برای خود هم اسم و رسمی داشتم، بد ال میشد و بل میشد! این خبرها نیست و ما این را دیر میفهمیم شاید ده ها سال دیرتر زمانی که #عمر مان را دویدہ ایم که در فلان خیابان، #خانه بخریم و فلان #ماشین را داشته باشیم و از فلان #مارک #لباس و کیف و کفش بخریم! یک روزی میرسد که می بینیم به هر چه که #فکر ش را می کردیم رسیدیم ولی حالمان جوری که فکرش را می کردیم نشد! و آن روز است که می فهمیم روزهای #زندگی را برای ساختن اینده از دست دادایم ! #آدم های اطرافمان را که شاید هم ناب بودند، برای بدست آوردن آدم های دیگر از دست دادیم... و از همه بدتر خودمان را برای رسیدن به اهدافمان، گم کردیم بهتر است خانه ی ذهنمان را بکوبیم و از نو بسازیم. بهتر است خودمان را برای #پولدار تر شدن و آدم حسابی تر شدن نکوبیم و نابود نکنیم. از زندگی #عشق بخواهیم، عشق به آدمهای نابی که #سرنوشت در مسیرمان می گذارد! دکتر احمد حالت