به نظر می رسد برای بایرن مونیخ در لیگ قهرمانان همه چیز مطابق برنامه پیش می رود، البته تقریبا همه چیز. چون بازی با منچستریونایند، برای بازیکنان بایرن مونیخ به نوعی یادآور فینال لیگ قهرمانان دو سال قبل مقابل چلسی بود. جایی که بایرن مونیخ در مقابل تیم کاملا دفاعی چلسی، باوجود اقتدار کامل موفق به کسب برد و فتح فینال نشد.
در بازی رفت مقابل منچستریونایتد، پپ گواردیولا سرمربی بایرن مونیخ از توماس مولر به عنوان مهاجم کاذب استفاده کرد، ولی توماس مولر کاملا بی تاثیر و بی آزار بود و در نهایت بعد از 60 دقیقه حضور در زمین با ماریو ماندژوکیچ، یک مهاجم واقعی تعویض شد و در واقع این مهاجم کروات به نوعی پایه گذار گل تساوی بایرن مونیخ شد، به روشی که به احتمال فراوان توماس مولر قادر به انجام آن نبود.
توماس مولر بازیکن خارق العاده ای است که استفاده از او در نوک حمله کمی بی سلیقگی به نظر می رسد. اگر از بازیکنی نظیر توماس مولر با سرعت بالا و هوش بالای بازی در خط میانی استفاده شود، او بسیار خطرناک تر و مفیدتر خواهد بود. البته بدون در نظر گرفتن این موارد، بازی با یک مهاجم هدف و تخصصی به نظر برای بایرن مونیخ نیز منطقی تر می آید.
قهرمان بوندسلیگا از فرانک ریبری و آرین روبن، دو تن از بهترین بازیکنان کناری اروپا برخوردار است و مدافعین کناری توانمند و با خصوصیات تهاجمی بالایی نظیر داوید آلابا، رافینیا و حتی فیلیپ لام در اختیار این تیم هستند که می توانند با نفوذها و سانترهای خود بر روی محوطه جریمه حریف، مهاجم هدف تیم خود را در موقعیت گل زنی قرار دهند.
به همین دلیل استفاده از یک مهاجم هدف نظیر ماریو ماندژوکیچ و یا در آینده روبرت لواندوفسکی در نوک حمله بایرن مونیخ که توانایی استفاده از چنین موقعیت هایی را دارند، با هدف تر و منطقی تر به نظر می رسد، با در نظر گرفتن این نکته که ماندژوکیچ همانند لوکا تونی مهاجم سابق بایرن مونیخ، مهاجم ساکنی نیست و می تواند با دوندگی فراوان خود در بازی سازی و ایجاد موقعیت نیز با سایر هم تیمی های خود همکاری خوبی داشته باشد.
به هر ترتیب خلاقیت و تغییرپذیری ماندژوکیچ در پست مهاجم نوک بسیار تاثیرگذارتر از توماس مولر و حتی ماریو گوتزه می باشد و این مهاجم کروات بسیار بهتر از سایر بازیکنان کادر بایرن مونیخ می تواند انتظارات پپ گواردیولا را در این پست برآورده سازد.