خب نیم فصل اول هم تقریبا تموم شد و میلان در وسط جدول سری آ قرار داره با وجود اینکه از کل تیم های سری آ بیشتر خرج کرده. قطعا مشکل اصلی میلان و اینتر و اکثر تیمای ایتالیایی (به جز یووه) بحث مدیریت بوده و هست. وقتی مدیریت ثبات نداشته باشه و برنامه و چشم انداز مشخصی نداشته باشه میشه میلان امروز... کلا یه چیز تخیلی ما طرفدارای میلان یا حتی اینتر داریم اونم اینه که یه شبه برسیم دوباره به اون سطح دو دهه قبل... ولی فوتبال الان اینطور نیست یه تیم کوچیک میتونه با ۱- برنامه خوب ۲- روحیه بالا ۳- حاشیه و توقع کم با وجود داشتن بازیکنای بدتر بیاد تو سن سیرو و میلان و اینتر رو ببره. چرا میلان فصل پیش خوب بود چون از اون میلان هیچکس توقعی نداشت به همین دلیل فشار روش کمتر شد. مدیرای میلان و بعضی اسطوره هاش کمی تخیلی فکر میکنن مثلا اول فصل بعد خرید بونوچی میگفتن میلان حتی میتونه برای قهرمانی لیگ بره!!! ما باید اول باور کنیم دیگه اون میلان پر قدرت نیستیم الان ما یک تیم در حد آتالانتا هستیم که با اتکا به هوادارای زیاد و گذشته درخشان و مدیریت خوب باید آینده رو بسازیم. مدیرای تخیلی ما باید باور کنن که ما از رم ناپولی لاتزیو (یووه جای خود داره) خیلی خیلی عقب هستیم ! ما باید دوفصل خوب کار کنیم تا تازه بشیم رم !!! ما باید یه ورزشگاه خوب بسازیم... مدیریتمون باید برای چند سال بعدبرنامه داشته باشه وگرنه با خیال بافی اوضاع همینه... از سال ۲۰۱۳ هست ما هی میگیم فصل بعد میایم تو اوج ولی ۲۰۱۸ شد و ما تو خونه از آتالانتا دو گل میخوریم. واقعیت رو بخواید ما هنوز تو خواب ۲۰۰۷ به قبل هستیم. هنوز تو کف مالدینی و نستا و شوا هستیم این یعنی پایان میلان بزرگ و شروع میلان معمولی که هیچوقت رنگ لیگ قهرمانان رو نمیبینه! هنوز نیم فصل نگذشته بود که مونتلا رو اخراج کردن گفتن میخوایم کالهانو بفروشیم و شاید بیگلیا و کالینیچ رو ! دوباره حالا میگن مونتلا رو بیاریم همه اینا یعنی این چینی ها تقلبی ان و ما با اینا به هیچ جا نمیرسیم.