بعد از گذشت چند روز از بازی بایرن با منچستر،بدون در نظر گرفتن کری های مرسوم،چند نکته در مورد تصمیمات گواردیولا به نظرم می رسه که باید بگم.
۱_من نمی فهمم بازی با ۷ هافبک معنیش چی می تونه باشه؟هر چند خود گواردیولا گفته بود که من از بازی هافبک ها خوشم میاد،اما نشوندن مانزوکیچ روی نیمکت و بازی دادن مولر در نوک حمله،اگر نگیم کج سلیقگی،یک اشتباه بزرگه تاکتیکیه.
۲_مالکیت توپ خشک و بدون ایجاد موقعیت خطرناک مفهومش چیه؟۷۴℅ در مقابل۲۶℅ در بازی با منچستر چه نتیجه ای داشت؟سال گذشته تیم هاینکس در بازی با بارسا۳۵℅ مالکیت توپ رو داشت اما ۷ گل زد و چند تا رو هم نزد.
۳_بازی دادن به رافینیا در دفاع راست که دائم سوتی میده(یا گل به خودی می زنه یا پنالتی میده) چه ضرورتی داره؟شاید تو بوندس لیگا بد نباشه،اما تو لیگ قهرمانان،به نظرم بهتره لام بره دفاع راست.هر چند در بازی برگشت با منچستر،چاره ای جز استفاده از لام در هافبک دفاعی نیست.چون ۳ هافبک مصدوم و محروم داره.
۴_آوردن آلکانترا و وابسته کردن بازی بایرن به بازی اون،کار درستی نیست.اگر بایرن،بایرنه،به خاطر اینه که هیچ وقت به هیچ بازیکنی وابسته نبوده.این ویژگیه بایرنه.حالا بایرن به آلکانترا وابسته شده و آلکانترا در این شرایط حساس مصدوم.
5-و در آخر در حالیکه تیم کم کم داره وار بحران میشه در بازی با آگسبورگ با بازی دادن به بازیکنانی که حتی 1 دقیقه در بوندس لیگا بازی نکرده اند باعث از دست رفتن رکوردهای متعدد و بار روحی بیشتری برای بازی برگشت با منچستر شد.این در حالیه که از اون ور منچستر داره رو به جلو حرکت می کنه.
چشم انداز خوبی رو بایرن در این فصل پیش بینی نمی کنم.
امیدوارم گواردیولا میراث هاینکس کبیر رو بر باد نده.
