سکانس اول(صعود مصر به جام جهانی) شاید فریاد الله اکبر، الحمدالله گزارشگر مصری را شنیده باشید! فریادی با صدای بلند، با غروری لگد مال شده، همراه با اشک و آمیخته با حس عجیب صعود به جام جهانی! پس از 28 سال مصر به جام جهانی رسید. چه چیزی می تواند مردم مصر را بیشتر از این خبر خوشخال کند؟ وقتی فیلم پیرمردی را می بینید که بعد از گل شدن ضربه ی پنالتی محمد صلاح، سرِ خود را به زمین می کوبد و مانند کودکان، سبکبال و خوشحال و فارغ از تمام اندوه هایش به شادی می پردازد، جواب سوال را پیدا می کنید. بی تردید در تمام نقاط جهان، فوتبال به عنوان یک ورزش به حساب نمی آید. حتی مردمان ایسلند هم که جمعیتی کمتر از 300 هزار نفر دارد، لذت فوتبال را لمس کرده اند و به آن عشق می ورزند. حکایت عجیبی دارد این فوتبال. به هر کجا که قدم می گذارد، مردمان آن منطقه را به خود وابسته می کند. شاید وقتی به کسی که فوتبال نمی بیند و آن را درک نمی کند، بگویید که این روز ها ورزش اول مردم سرزمین یخی، فوتبال است از تعجب دهانش باز بماند. آری این است قدرت فوتبال. 28 سال عدم حضور در جام جهانی برای مصریان بسیار سنگین بود. هر کشوری آرزو دارد که بازی های تیم ملی کشورش را در بزرگترین تورنمت فوتبال، تماشا کند. اما همیشه برای انجام دادن کارهای بزرگ، نیاز به یک " منجی " دارید. کسی که بیاید و شما را از غم هایتان برهاند. کسی که غرور پایمال شده تان را به شما بازگرداند. کسی که با وجود او، سرِ خود را بلند کنید و با افتخار فریاد بزنید و صدای خود را به گوش فوتبال دوستان در سراسر جهان برسانید. آری، بالاخره آن منجی از شهر بیسون مصر به پا خاست و حسرت مردمان مصر را تبدیل به یک شادیِ بی حد و وصف کرد. یک لحظه خود را جای محمد صلاح بگذارید. دقیقه ی نود و چندم بازی، یک پنالتی برای تیم ملی کشورت در مقدماتی جام جهانی به دست می آید. اگر گل کنی مردم را از تمام غم هایشان رهانیده ای و اگر خراب کنی، آب سردی می ریزی بر پیکر بی جانشان. تمام نگاه ها به ساق های توست. فقط یک انسان " فوق العاده " می تواند ریسک کند و پشت ضربه ی پنالتی قرار بگیرد. آری، محمد صلاح این خطر را به جان پذیرفت. پشت ضربه رفت و توپ را جایی فرستاد که دروازه بان هرگز قادر به مهار آن نمی شد. همیشه نترس بودن به انسان خدمت های فراوانی می کند. محمد صلاح نترسید و حالا به عنوان یک منجی از وی یاد می شود. اگر بهترین بازیکن جهان عرب می شود، جای تعجب نیست. اگر بهترین بازیکن آفریقا شد هم جای تعجب نیست. اگر در مصر او را بپرستند هم تعجب بر انگیز نیست. این جوایز، همه و همه پاداش نترس بودن پسرک مصری قصه ماست. وقتی به زعم منچستری بودن، باز هر هفته به تماشای بازی رقیب همیشگی و دشمن خود لیورپول می نشینیم، نشان از این دارد که تمام جوایز، مستحق اوست. او راه صد ساله را یک شبه طی نمود. برای پیشرفت و بزرگی کردن در فوتبال باید " نترس " بود! باید درگیر حواشی نشد. شاید اگر جورج بست با خود چنین نمی کرد اکنون بیشتر از او می شنیدیم و می گفتند. خیلی ها معتقدند " رونالدینیو " برای بهترین بازیکن تاریخ شدن فقط به کمی جنبه و ظرفیت نیاز داشت. آری، در فوتبال ظرفیت خیلی مهم است! ولی آنگونه که از محمد صلاح پیداست، بازیکن بدون حاشیه ای ست. فقط در اخیار تیم است و به فوتبال بازی کردن می پردازد! " شک نکنید در آینده بیشتر از او می شنوید "!! سکانس دوم(نگاهی به فعالیت های ورزشی محمد صلاح) او کار خود را از سال 2010 و با پیوستن به تیم " المقاومون العرب " آغاز کرد. در این تیم 38 بازی انجام داد و موفق به زدن 11 گل شد. دو سال در این تیم ماند. در سال 2012 به تیم " بازل سوییس " پیوست. در تیم بازل، 47 بازی انجام داد و 9 گل نیز به ثمر رساند. سال 2014 به چلسی پیوست. در تیم چلسی، زیاد به او اعتماد نشد و آن ها قدر چنین جواهری را ندانستند. حالا شاید بیشترین افسوس را همین تیم چلسی بخورد. اینکه قبلا چنین بازیکنی را در تیم خود داشته ای و حالا برای خرید او باید رکورد نقل و انتقالات را بشکنی، بسیار آزار دهنده است. او در تیم چلسی فقط 13 بازی کرد و 2 گل به ثمر رساند. یک سال در چلسی بود. بعد به صورت قرضی به تیم " فیورنتینا " رفت. در این تیم، 16 بازی از خود به جای گذاشت و 6 گل هم زد. بعد در فصل 2015-2016 به صورت قرضی راهی تیم " رم " شد. 34 بازی برای رم انجام داد و 14 گل نیز به ثمر رساند. یک فصل بعد، به صورت رسمی به رم پیوست. 31 بازی کرد و 15 گل به ثمر رساند. اکنون، در فصل 2017-2018 در تیم " لیورپول " توپ می زند. او هم اکنون با زدن 17 گل، بعد از هری کین بهترین گلزن لیگ جزیره ست. بهترین بازیکن ماه نوامبر لیگ برتر انگلیس انتخاب شد. او توانست با کسب 54 درصد آرا، از کوین دی بروین، شکیری، ادن هازارد، ریچارلیسون و اشلی یانگ عبور کند تا اولین مصری تاریخ لقب بگیرد که توانسته بهترین بازیکن ماه لیگ جزیره شود. محمد صلاح برای تیم ملی " زیر 20 سال مصر " هم بازی کرده است. 11 بازی و 3 گل کارنامه ی او در تیم زیر 20 سال مصر است. در تیم ملی " زیر 23 سال مصر " نیز به میدان رفت. 11 بازی انجام داد و 4 گل نیز به ثمر رساند. وی در تیم ملی مصر عملکرد درخشانی را با توجه به سن و سالش داشته است. 56 بازی برای تیم ملی کشورش انجام داده و 32 گل نیز به ثمر رسانده است که این آمار قطعا رشد هم خواهد کرد. محمد، کاری بزرگ تر از گل زدن انجام داد. تیم ملی کشورش را پس از 28 سال به جام جهانی برد. این اتفاق می تواند او را در آینده تبدیل به عنوان " بهترین بازیکن تاریخ مصر " کند.