۱٫ تنوین با عبارات فارسی به هیچ‌ وجه همراه نمی‌شود. «مخصوصاً» درست است اما «گاهاً» اشتباه است؛ زیرا «مخصوص» عبارتی است که ریشه عربی دارد اما «گاه» واژه‌ای است که در اصل فارسی است. ۲٫ در عباراتی که از زبان دیگری وارد زبان ما می‌شوند، باید به جای حرف T، از «ت» استفاده شود نه «ط». مثلا «نرم‌افزار متلب» نه «نرم‌افزار مطلب» و یا «امپراتور» نه «امپراطور». سایر عبارتی که از زبان غیر عربی وارد زبان فارسی می‌شود نیز باید با حروف اصلی فارسی نوشته شوند. ۳٫ عبارت «بر علیه» اشتباه است و باید نوشته شود «علیه». ۴٫ اشتباه گرفتنِ « غ » و « ق » در بین نویسندگان زیاد دیده می‌شود که باید دقت بیشتری شود و حداقل یک بار با جستجو در گوگل، از املای صحیح عبارت، مطمئن شوید. ۵٫ استفاده از « ه »ی مونث چه در صحبت کردن و چه در نوشتن، اشتباه است. اشتباهات رایجی که روحانی‌ها و مذهبی‌ها هم زیاد مرتکب آن می‌شوند. مثل «خواهران محترمه». ۶٫ علائم جمع عربی نباید برای جمع بستن کلمات فارسی استفاده شود. همان مثال معروف: «آزمایش‌ها» نه «آزمایشات». ۷٫ بنویسیم «استادان»، نه «اساتید». زیرا «استاد» یک واژه‌ی فارسی است.