بجز معدود نفراتی مثل کریم باقری و سیدجلال، نداشتیم بازیکنی که از پرسپولیس ترانسفر شود و در بازگشت پرقدرت و موثر ظاهر شود. در روزهایی که پشت سر هم اتفاقهایی میافتد که کام پرسپولیسیها تلخ میشود مهدی طارمی با اعلام خبر جداییاش بار دیگر کام قرمزها را تلخ و کام رقیبان مدعی را شیرین کرد !
اگر در نیمفصل اول فقط پارس جنوبی جم در اندازه مدعی ظاهر شده بود اکنون فولاد و استقلال هم به آن اضافه شدهاند ولی هیچکس مثل برانکو ایوانکویچ این خطر را احساس نکرده است. برانکو به افت ناگهانی تیم خود و جهش فوقالعاده استقلال اعتراف کرده است.
در این شرایط هر چه به پایان دوره محرومیت طارمی نزدیک میشدیم طنازیهای فضای مجازی و شوخی با او پیرامون بازگشتش افرایش یافت و طارمی سِنسهای عدم استقبال و پهن نکردن فرش قرمز را کاملا دریافت کرده بود. دیگر هیچگونه دوراهی و تردیدی وجود نداشت.
باید به طارمی حق داد که نوعی دلگیری و نغمه غمانگیز داشته باشد. البته پرسپولیسیها نیز پشت سر او اشک نمیریزند. تصمیمی که به طور کلی پذیرفته شده است و کسی شوق انتظار بازگشت مهدی را ندارد.
تاریخ نشان داده اصولا کسی که از تیم جدا شده در بازگشت درخشان ظاهر نشده و ایضا کسی که در بزنگاه ساز جدایی کوک کند کارش سختتر بوده است.
قصه رفتن طارمی پرهیاهو بود و مثل همیشه با یک موج رسانهای و واکنش هواداران و پیشکسوتان همراه شد. انتقالی که میتواند ترکشهایی را تا چند سال بعد هم داشته باشد. پس بهترین کار این است که مهدی طارمی دعا کند پرسپولیس قهرمان شود و پرسپولیسیها دعا کنند که موفق باشد و جام جهانی برود و دیگر برنگردد.
