همیشه از بازیکن فن متنفر بودم و هستم بازیکن های مورد علاقم تک تک اون بازیکنایی هستند که پیراهن آبی اناری تنشون میکنن ... حتی آندره گومز :)) ولی اگه بخوام به انتخاب داشته باشم فقط " آندرس اینیستا " خدای ابدی فوتبال اما لیونل مسی بود کسی که همیشه فاصله مارو با خدا کمتر و کمتر کرد و بین تمام سرمربیان ، پایه گذاران و بانیان مکتب کاتالانها فقط و فقط عاشق یک نفر شدم ؛ و اون کسی نبود جز ؛ لوئیز انریکه کسی که تیمش تو روزهای سخت زندگیم همیشه شادم کرد کسی که از تیم مزخرف مارتینو ۵ گانه ساخت بعد از این سه نفر فوتبال برام "خاطره" میشه انگار که قلب فوتبال از حرکت می ایسته و به آخر میرسه میشینم و بقیه ی عمرم با خاطراتشون زندگی میکنم با تمام فول مچ های چمپیونز و هایلایت های لالیگا با شب ها و ساعت هایی که عاشقانه ، از این سر دنیا ، تنها با چند ثانیه تاخیر تماشاشون میکردم من اسطوره های زندگیمو ، سال ها زندگی کردم اسطوره هایی از جنس مقدس لاماسیا و بارسلونا تکرار نشدنی و ابدی در قلب تمام بارساییا همونطوری که اگه شادمهر نبود علاقه ای به موسیقی نداشتم اگه بارسلونا نبود هیچوقت عاشق فوتبال نمیشدم بارسلونا برای همیشه ...