ما تو دنیایی از فوتبال زندگی میکنیم که احترام به شخصیت های فوتبالی بشدت وابسته به نتیجه هست،نتایجی که گاها بیشتر از کیفیت اشخاص،شانس اشخاص در اون تاثیر داره،شاید فرگوسن اگر یک فصل رو خوب نتیجه نمیگرفت الان بجای قهرمان دوستان منچستری یک شخصیت منفور بود،شاید کارلو اگر یک سال قهرمانی سی ال رو برای میلانی ها نمیاورد،مثلا بخاطر اشتباهات داوری،الان قهرمان میلانی ها نبود،اگر کارلو در بازی مقابل ریال بد شانسی داوری و مصدومیت ها گریبانشو نمیگرفت الان قهرمان ما بایرنی ها بود...
هدف از این حرفم ونگر هست،کسی که به نظرمن یکی از مظلوم ترین افراد تاریخ فوتبال هست...
تصویر بالا میزان هزینه باشگاه های جزیره هست،جالبه که ونگر در انتهای این لیست قرار داره...
ونگر تیمی رو هدایت میکنه که رقباش نزدیک به 2 یا 3 برابر اون هزینه کردن،ونگری که داره ستارهای تیمشو به رقیبش میفروشه،و فردا قراره با همین رقیب ثروتمند مقایسه بشه
ونگری که حتی کمتر از تاتنهام در این سالها هزینه کرده
ونگری که با سیاست ستاره فروشی ارسنال برای تامین هزینه های ورزشگاه جدید کنار اومد و اعتراضی نکرد
ونگری که با وجود تمام انتقادات و فشار ها هیچ وقت ارسنال رو ترک نکردو تمام این بی مهری رو تحمل کرد این چند سال،واقعا فکر میکنید ارسنال باید موفق تر از تیمی باشه که 3 برابرش هزینه کرده؟
خیلی دوست دارم بدونم اگر همین پپ شرایط ونگر رو تجربه میکرد چه نتایجی میگرفت،نه تنها نمیتونست ستاره بخره بلکه باید ستاره هاشو برای تامین هزینه های باشگاه میفروخت،هرسال به دلیل اینکه از رقبای ثروتمندش پایینتر قرار میگیره مورد توهین و فشار قرار میگرفت،واقعا پپ در این شرایط چه نتیجه ای میگرفت؟
ونگر اگر تیمی شبیه سیتی در دستش بود چه نتیجه ای میگرفت؟
احساس نمیکنید دنیای فوتبال به امثال ونگر ظلم کرده؟
ونگر حتی از تاتنهام هم کمتر هزینه کرده،ولی در این سالها تاتنهام موفقتر بوده یا ونگر؟