بسیاری از ما بسیاری از چیز ها را جزو خاطرات کودکیمان می دانیم. در کشور خودمان مخصوصا خیلی از خاطراتمان فوتبالی است. مخصوصا اگر دهه شصتی باشید مقدار نوستالژی بازی خونتان بیشتر به چشم می آید. اگر مثل بنده دهه هفتادی باشید تاریخ فوتبال برای ما از دوروبر 2005 شروع می شود تقریبا از فینال استانبول. خوشحالی های جرارد، ضربه سر زیدان به ماتراتزی، مدل موی کریستیانو، مدل دویدن مسی و از این دست چیزها. اگر دهه شصتی باشید تاریخ فوتبال برای شما کمی زودتر شروع می شود. فکر کنم این چیزها نوستالژی های شما باشد: یقه کانتونا، شوت های باتی گل، مدل جوراب و ساق بند توتی و خط ریش الساندرو دل پیرو. بله فکر کنم مورد آخر هم نوستالژی باشد چون خیلی ها منتظر خط ریش جدید الکس بودند و برایشان جذاب بود. البته یک دلیل دیگر هم داشت و آن هم بازی زیبای اله بود. بالاخره او کسی بود که با نیمکت نشین کردن روبرتو باجوی افسانه ای جای اورا در زمین گرفت و باعث رفتن او شد. این خود اتفاق کوچکی نیست کافی است از بزرگی باجو و عملکردش در جام جهانی 94 با خبر باشید. برادر الساندرو نیز یک فوتبالیست حرفه ای بود. از او نه سال بزرگتر بود و در سمپدوریا بازی می کرد. تا اینکه فوتبال حرفه ای برادرش با مصدومیتی شدید پایان یافت. او با دوستانش نلسو، پیرپائولو و جیوانی پائولو در حیاط پشتی خانه شان فوتبال بازی می کردند. مادرش جینا به خاطر مصدومیتی برای برادرش پیش آمد ترجیح میداد او دروازه بان باشد ولی یک روز استفانو به مادرش گفت: «نمی‌بینی الکس در خط حمله عالی است؟» و اینگونه بود که یک افسانه شروع شد. در سال 1988 طی اولین پیشنهاد در سن 13 سالگی به تیم پایه ی " پادوا " پیوست . در 22 نوامبر 1992 و در بازی مقابل ترنانا کالچو ، آله تونست اولین گل ِ رسمی خودش را در برد 5-0 تیمش به ثمر برساند . آنجلو دی لیویو:آله را اولین بار در تیم آکادمی دیدم و از همان زمان یک پدیده بود. او آنقدر شجاع بود که همه ما از مربی خواستیم تا او را به تیم اصلی بیاورد. توانایی های او را تنها در بزرگترین ستاره های تاریخ فوتبال می توانست دید. هر کسی او را می دید می گفت: “این یکی با همه فرق دارد.”در سال 1993 جامپیرو بونیپرتی آله رو با 5 بیلیون لیر و با حقوق150 میلیون لیر در هر فصل به یوونتوس منتقل کرد . به گفته خودش شبی که فردایش قراردادش امضا می شد، خوابش نمی برد چرا؟؟ چون او طرفدار یوونتوس بود و متوجه بود که قرار است به کجا منتقل شود و هم تیمی هایش چه کسانی بودند. در اولین دیدارش با بونیپرتی در شهر اودینه او از اله خواست که به یووه بیاید ولی یک شرط داشت آن هم این بود : باید موهایت را کوتاه کنی!! اولین بازیش را برابر فوجا انجام داد و اولین گلش را در بازی بعدش که به عنوان یار تعویضی به زمین وارد شد برابر رجینا به ثمر رساند. به گفته خودش وقتی اولین بار آنیلی را دید یووه در قرنطینه بود با چند تن از بازیکنان صحبت کرد ولی با اله نه. فردای آن روز اله در اولین بازیش که نود دقیقه بازی کرد، توانست مقابل پارما هتریک کند سپس در همان روز آنیلی با الساندرو هم صحبت کرد!! در فصل 94-95 بازی با فیورنتینا یک بازی حیاتی برای اله بود فیوره تا دقیقه 74 با دو گل پیش بود تا اینکه جانلوکا ویالی در دقایق 74 و 78 بازی را به تساوی کشید و سپس این جواهر تورین بود که در دقیقه 89 و با ضربه بیرون پایی استثنایی، گل سوم بیانکونری را به ثمر رساند تا ورزشگاه منفجر شود. این گل به عنوان بهترین گل 120 سال اخیر یوونتوس هم انتخاب شد. فردای آن روز، روزنامه ها خبر از ظهور ستاره ای در تورین می دادند. یووه در این فصل هم قهرمان شد. یک جام قهرمانان اروپا و جام باشگاه‌های جهان حاصل دست آورد یووه و دل پیرو در سال 1996 بود. اما در فصل 97-98 یکی از بهترین فصل های فوتبالی الکس رقم خورد جایی که او ۲۱ گل در لیگ ایتالیا به ثمر رساند و با زدن ۱۰ گل در لیگ قهرمانان آقای گل آن رقابتها شد. یکی از آن گل‌ها ضربه آزاد معروف وی در برابر موناکو و در دقیقه 35، در مرحلهٔ نیمه نهایی بود. او در این بازی هتریک کرد و مونکو توسط او به صلیب آویخته شد. گل او در دیدار فینال در برابر دورتموند و با حرکت و پاس گل الن بوکسیچ کروات نتوانست مانع شکست ۳-۱ یووه در آن دیدار شود. او درفصل 98-99 به دلیل عدم آمادگی و مصدومیت به دلیل برخورد با مدافع اودینزه و همچنین اتهامات دوپینگ یووه که قبلا از آن تبرئه شد، درخشش فصل قبل را نداشت. در همین مواقع بود که جیانی آنیلی رییس وقت یووه گفت: "اگر باجو رافائله باشد، دل پیرو، پینتوریکو است. " البته هواداران تا آن زمان به آله لقب " Il Fenomeno Vero " به معنی " پدیده ی حقیقی " رو داده بودند . این لقب به این دلیل به دل پیرو داده شد که هواداران تیم رقیب یعنی اینتر به بازیکن مطرح این تیم رونالدو ، لقب " Il Fenomeno " به معنی " پدیده " داده بودند. این القاب بی دلیل نیست. چرا که در ایتالیا به محوطه جریمه محوطه دلپیرو می گفتند. در ضربات آزاد تبحر فراوانی داشت. دروازه بانان به همان اندازه که از پنالتی ترس داشتند از ضربه آزاد یووه پشت محوطه ترس داشتند. ممکن است قدرت بدنی بالایی نداشته باشد ولی یک نوک پا به توپ و پیدا کردن روزنه ای برای عبور آن کافی بود اله گل را به ثمر برساند طوری که اگر هم توپ را با دست هم در همان نقطه می گذاشتی باز هم به طور دقیق از آن نقطه ی مورد نظر عبور نمی کرد. سر توپ های ویرانگر و شوت های دقیق بی هیچ حرکت اضافه از او یک مهاجم کشنده ساخته بود. یکی از بزرگترین نقاط قوت اله کارآمدی او در نقاط مختلف زمین به عنوان یک مهاجم است. هنگام شروع دوران بازیگری، الکس بعنوان مهاجم نوک بازی می‌کرد اما سپس در پست مهاجم دوم مورد استفاده قرار گرفت. او همچنین توانایی بازی در پست هافبک بازیساز پشت سر دو مهاجم را دارد. در زمان مارچلو لیپی الکس در سیستم سه مهاجمه و در کنار بزرگانی نظیر جیانلوکا ویالی و فابریزیو راوانلی به بازی گمارده می‌شد. با آمدن زین‌الدین زیدان الکس پشت سر فیلیپو اینزاگی به بازی گرفته می‌شد. سیستمی که بعداً در آن زیدان جای خود را به پاول ندود و اینزاگی جای خود را به دیوید ترزگه داد. این انعطاف تاکتیکی و ماندگاری او از دلپیرو یک برگ برنده ساخته بود. همچنین قدرت رهبری او بسیار مورد ستایش بود بطوریکه لیپی یک بار گفت : "الکس یک قهرمان با توانایی تکنیکی خارق العاده و شخصیتی بی نظیر است. زمانی که او را انتخاب می کنید، هرگز شما را نا امید نمی کند. او برای همه یک الگو است. به معنای واقعی کلمه یک کاپیتان است." یوونتوس با رهبری مارچلو لیپی و با مثلث هجومی ترزگل، اله و ندود توانست اسکودتوی بیست و ششم رو در می 2002 کسب کند . اسکودتو ی خاطره انگیزی که در هفته ی آخر و با غلبه بر اودینزه به دست آمد . اولین گل ِ اروپایی آله در اون فصل مقابل دیناموکیف بود . گل دوم یوونتوس در این بازی به این شکل به ثمر رسید که توپ با همکاری فوق العاده ی کامورانزی و ندود در موقعیتی آزاد به دل پیرو رسید و آله با ثمر رسوندن این گل ، پایه ریز برد 5-0 تیمش در 24 دسامبر 2002 شد . در بازی بعد یووه مقابل نیوکاسل قرار گرفت و دل پیرو با بازی فوق العاده ی خودش باعث ِ صعود بانوی پیر به عنوان سر گروه به دور دوم گروهی مسابقات شد . در این مرحله هم یووه بالاتر از بازل و دپورتیوو لاکرونیا و پایین تر از منچستر یونایتد به مرحله ی حذفی مسابقات راه پیدا کرد و این بار با گل زالایتا در وقت های اضافی توانست بارسا رو شکست بدهد و با جا گذاشتن یک تیم اسپانیایی دیگه یعنی رئال مادرید ، به فینال مسابقات راه پیدا کند . گلی که در بازی برگشت دل پیرو مقابل رئال مادرید با یک سر توپ به ثمر رساند و باعث متحیر ماندن هیرو ، سالگادو و کاسیاس شد . در 28 می 2003 و در استادیوم اولدترافورد منچستر ، یوونتوس مقابل میلان قرار گرفت و در حالی که بازی بادرخشش دروازه بان ها مخصوصا بوفون بدون گل در طول 120 دقیقه به پایان رسید ، گل دل پیرو در ضربات پنالتی مانعی از شکست چندین باره ی خودش و یووه در فینال چمپیونز لیگ نشد . پایان قسمت اول با تشکر از دوست خوبم"jυνє ★★★★ καšяα" به خاطر مطلب جامعی که گذاشته بود ادامه دارد...