محشر و هنرمندانه
قبل از صحبتم بگم که بنده دست کارگردانان عزیزمون مجید مجیدی-زنده یاد عباس کیارستمی و بقیه هنرافرینان ایرانی رو از همینجا میبوسم و کوچیکشونم هستم.
ولی حرفم با جریان فیلم سازان سیاه نماست که از سال 90 به اینور فقط نشستن فیلم سیاه ساختن.
سیاه ساختن هنر نمیخواد، اگه در سیاهی، سفیدی دیدی هنرمندی
هنرمند باید زیبایی رو ببینه که انسان عادی از دیدنش عاجزه
بابا اخه د لامصب حداقل اینقدر به خودتون نگید هنرمندددددددددد.اخه کدوم هنر،کدوم زیبایی،والا بخدا
اقای فرهادی واقعا فیلم «جدایی» فیلم قوی بود و تو اون مقطع دلگیر و دل مرده جای توجیه داشت ولی «فروشنده» رو کجای دلم بذارم،کجاش این فیلم بود.این چی بود رفتی اونور پخش کردی،تورو خدا اگه هنری خلق نمیکنید حداقل اینقد خرابمون نکنید
بخدا من نه مذهبیم نه تندرو ام نه حسودم و نه هیچ چیز دیگه ای.من یه ایرانیم و بهش افتخار میکنم.دوست ندارم کشورمو اینجوری ببینن
دوست دارم مثل دکتر جامعه شناس امریکایی که درباره فیلم«بچه های اسمان» به مجید مجیدی گفته بود «من میخواهم مانند آن ماهیها که برپای علی بوسه میزنند بر پای تو بوسه زنم» بشنوم نه اینکه به فیلم «فروشنده» اسکار بدن تا همه دنیا مشتاق دیدن فیلم سیاه اقای فرهادی باشن.
بخدا یه نگاه به فیلم «argo» بندازید که این فیلم مفت، بدشکل و غیرحرفه ای رو با چه نمایش مضخرفی(تماس ویدئویی با همسر اوباما از داخل سالن توسط جک نیکلسون و اعلام فیلم سال ) برای جلب توجه بیشتر،بهترین فیلم سال اعلام کردن تا با دیدنش همه مارو در دنیا منفور و مضحک کنن.اگه نمیتونید آبی رو اتیش بریزید حداقل بادش نزنید.
هر چی دوست دارید بسازید ولی اگه بلد نیستید هنر خلق کنید حداقل اسم خودتونو هنرمند نذارید.
بدرود
