بعد از فجایع پی در پی تیم ملی انگلیس در جام جهانی و یورو با هاجسون کمتر کسی دیگه پیرمرد انگلیسی رو در دنیای مربیگری به حساب می آورد. همین وضع بعد از ناکامی های بزرگ در منچستر و سوسیه داد و ساندرلند برای دیوید مویس اسکاتلندی هم برقرار بود و عملا نام این دو مربی باتجربه یک جور فحش به حساب میومد!
(مثلا خیلی هاجسونی!! هاجسون عمته مویس صفت!)
.
شاید اگه در ابتدای فصل برای هواداران کریستال پالاس و وستهم برای انتخاب مربی بین دی بوِئر – هاجسون و
بیلیچ – مویس رای گیری میکردن مجموع درصد آرای مویس و هاجسون به 5 هم نمی رسید اما خدای فوتبال این بار روی خوشش رو به این دو نفر نشون داد.
.
پس از گذشت 5 هفته ی ابتدایی و متحمل شدن 5 شکست، بدون گل زده و 8 گل خورده، روی هاجسون جانشین دی بوئر در کریستال پالاس شد اما از بخت بدش در 3 بازی ابتدایی خودش باید به مصاف سیتی و یونایتد و چلسی میرفت. روند گل نزنی پالاس در برابر تیم های منچستری هم ادامه پیدا کرد و این تیم در مجموع دو بازی با دریافت 9 گل در هم کوبیده شد!
اما همه چیز در بازی با چلسی تغییر کرد. تیمی که در 7 هفته حتی یک گل هم نزده بود به یکباره 2 گل زد و موفق شد در عین ناباوری چلسی رو شکست بده. البته شگفتی ادامه پیدا نکرد و شاگردان هاجسون در 3 هفته ی بعدی هم فقط یک امتیاز به دست آوردن اما بعد از باخت خفیف 1-0 به تاتنهام ورق برگشت.
کریستال پالاس در 12 بازی بعدی خودش فقط یک بار شکست خورد و 21 امتیاز کسب کرد. فقط تیم های منچستری و لیورپول و چلسی در این بازه بیشتر امتیاز گرفتن! گل سر سبد نتایج این تیم هم پاره کردن نوار پیروزی های خیره کننده ی منچسترسیتی بود. اون ها به اولین تیم لیگ تبدیل شدن که از سیتیزن ها گلی دریافت نکردن. اشتباه نکنید! این نتیجه حاصل یک بازی اتوبوسی و سراسر دفاعی نبود. تیم هاجسون خط حمله ی سیتی رو فلج کرد و در روز بد بازیکن های تهاجمی سیتی، فرصت زیادی روی دروازه ی پالاس خلق نشد. چه بسا اگر شانس کمی با پالاس یار بود و اون پنالتی دقیقه ی آخر گل می شد، افتخار شکست دادن منچسترسیتی نه به لیورپول بلکه به تیمی میرسید که تا هفته ی هفتم کاندید قطعی سقوط بود.
البته نباید از نقش زاها، ستاره ی تیم غافل شد که پس از مصدومیت در بازی اول تیم، در بازی با چلسی با گل برگشت و با به ثمر رسوندن 4 گل و یک پاس گل و بازی تاثیرگذارش بازیکن کلیدی تیم به حساب میاد.
.
در سوی دیگه وستهم بیلیچ مثل فصل قبل ناامید کننده شروع کرد و بالاخره پس از گذشت 13 هفته و کسب تنها 10 امتیاز و قرار گرفتن تو منطقه ی سقوط، طاقت مالکان باشگاه سر اومد و دیوید مویس رو جانشینش کردن.
معجزه ای رخ نداد و در اولین بازی مویس از تیم سابق خودش یعنی اورتون که اتفاقا اون هم به تازگی سرمربیش رو اخراج کرده بود و سم آلاردایس هدایت تیم رو بر عهده گرفته بود، شکست سنگین 0-4 رو متحمل شد. جرقه های امیدی بعد از شکست خفیف و در دقایق پایانی برابر سیتی در هفته ی بعد زده شد، امیدی که خیلی زود به پیروزی تبدیل شد. یک بار دیگه آنتونیو کونته در نقش یک رابین هود ظاهر شد و یک تیم در حال سقوط دیگه رو نجات داد! پس از بردن چلسی و متوقف کردن آرسنال موتور تیم مویس روشن شد به طوری که در 8 هفته ی اخیر، وستهم به اندازه ی چلسی و منچستریونایتد امتیاز کسب کرده.
همینطور باید نقش این مربی رو در متحول کردن ابراهیموویچ اتریشی ستود. آرناتوویچ که تابستون از استوک به وستهم اومده بود 13 هفته ی کابوس وارو سپری کرد. بدون حتی یک گل یا پاس گل و همینطور دریافت یک کارت قرمز. بیلیچ هم اعتمادش رو بهش از دست داد و خیلی از بازی ها رو از نیمکت شروع می کرد اما همه چیز برای او با اومدن مویس تغییر کرد. مویس او رو جلوتر بازی داد و حتی در بعضی بازی ها به عنوان مهاجم هدف که نتیجش به ثمر رسیدن 6 گل و 3 پاس گل در 8 هفته ی اخیر شد.
.
دو هفته ی دیگه این دو منجی به همراه تیم های آمادشون باید به مصاف هم برن که قطعا بازی تماشایی خواهد بود.
.
=============================================================================
اگه میخوای دیگه بدون دغدغه، خیلی راخت و با بهترین کیفیت بازی مورد علاقت رو از ماهواره یا اینترنت ببینی این مطلب رو حتما بخون : https://www.tarafdari.com/node/886191
