نکاتی چند از میلان این فصل

سلام و درود به دوستای میلانی عزیز. بعد از مدتها نبودن و مشکلات زیاد، هوس کردم چند مطلبی که تو ذهنم بود رو با شما به اشتراک بذارم. از شنبه هم امتحانامون شروع میشه و ایشالا بعدش بیشتر بتونم تو جمع شما عزیزان باشم 1. آقا چقدر خوووووب شد موراتا رو نخریدیم! نمیدونم چرا فقط این چند روز انتقادات ازش زیاد شده! من این فصل چندبار بازیای چلسیو دیدم. یعنی فلج به تمام معنا. فراتر از فاجعه شده! 2. خیلی ناراحتم برای گوستاوو گومز. خیلی حیف شد. میتونست به دفاع بزرگی تبدیل بشه... 3. بی صبرانه منتظر ورود کونته ام. بیچاره تو یووه واسش خرج نکردن، تو چلسی هم واسش خرج نمیکنن. جالبه که میلانم مثل اینکه داره محدودیتایی براش وضع میشه ولی با این وجود وضع مالی میلان خیلی بهتره و دست کونته بازتره. چیزی که داستانو جالبتر میکنه اول اینه که اصلا میلان بر مبنای 352 ساخته شده و خرید کونتی و رودریگز که تو پست وینگ بک بازدهشون چندبرابره، و آندره سیلوا که اصلا مهاجم نوک نیست، بلکه یه مهاجم مکمل عالیه، و فراهم کردن 3 دفاع وسط خوب، همه ثابت میکنن که میلان برای 352 ساخته شده و کار کونته خیلی راحت تره که تفکراتشو اجرا کنه. نکته ی دوم اینکه میلان بازیکنایی داره که در مقاطع مختلف از اهداف اصلی نقل و انتقالاتی کونته بوده ان. موساکیو، رومانیولی، بونوچی، چالهان اوغلو و کسیه رو بارها چلسی میخواست بخره و همه هم خوراک اجرای خواسته های کونته ان. مهم ترین نیازهای میلان بعد از مربی خوبی مثل کونته، در درجه ی اول یه مهاجم نوک گلزنه که درکنار سیلوا هر تیمی رو نقره داغ کنن و در درجه ی دوم یه دفاع وسط با قدرت تخریب بالا که باعث بشه بونوچی و رومانیولی با خیال راحت بشن مدافعین بازیساز. این دوتا هرچند توانایی دفاعی خوبی دارن ولی بیشتر قدرتشون تکنیک و قدرت بازیسازیشونه و اینکه وظیفه ی تخریب به عهدشون قرار بگیره هم تیمو آسیب پذیر میکنه هم باعث میشه این دوتا نتونن 100 درصد خودشونو ارائه بدن و تیم از قدرت بالای بازیسازیشون از عقب زمین محروم میشه 4. به لطف صدا و سیما و مشکلات زیاد خودم، این فصل خیلی کم تونستم بازیای میلانو ببینم. ولی چند نکته تو دربی اخیر جام حذفی که بردیم برام خیلی جالب بود. یکی اینکه گتوزو کالینیچ رو گذاشته بود تو ترکیب و هدف اصلی هم سانتر برای کالینیچ و استفاده از قدرت خوبش تو سرزنی بود. ولی چیزی که برام عجیب بود، بازی کردن سوسو سمت راست و بونا سمت چپ بود! تا جایی که من میدونم تیمی که هدفش سانتر کردنه، بازیکن راست پا میذاره سمت راست و چپ پا هم سمت چپ ولی گتوزو برعکس عمل کرده بود! و همین بازده هر 3 بازیکنو کم کرده بود. و عجیب تر اینکه میشه گفت قدرتمندترین بازیکن میلان تو سانتر کردن، ریکاردو رودریگزه که تو اون بازی اصلا وظیفه ی سانتر کردن بهش داده نشده بود!! یعنی هدف تیم سانتر بود، بعد اونی که تخصصش سانتره سانتر نمیکرد ولی سوسو و بونا که خیلی متخصص این کار نیستن هی سانتر میکردن! نکته ی بعد اینکه میلان هنوزم اونطور که باید، بازیکن تکنیکی نداره و این تو بازی تیم به شدت محسوسه. و وجود سیلوا، چالهان و رودریگز به شدت تکنیک و خلاقیت تیمو بالا میبره. نمیفهمم چرا باید 2 تای اول رو نیمکت باشن!! 5 و 6. چراشو نمیدونم ولی موقع دفاع کردن فشار زیادی به بیگلیا وارد میشه و یه جورایی یه تنه مجبوره بار تیمو به دوش بکشه. از اون طرف بیگلیا نشون داده یه توپ پخش کن عالیه و به بهترین شکل میتونه توپو به گردش در بیاره. از طرف دیگه کسیه به عنوان یه بازیکن برای آینده خریده شده ولی شده نفر اول خط هافبکمون و بیشتر از هرکس دیگه بازی کرده و همین فشار زیادی بهش وارد کرده و باعث افتش شده. اشتباهی که پارسالم رو لوکاتلی انجام دادیم و داشت کاملا خراب میشد. فکر میکنم بهترین کار بازی دادن مونتو و بیگلیا در کنار همه. مونتو به عنوان یه تخربیچی و بیگلیا هم پاسور و توپ پخش کن وسط میدون. اینجوری هم بیگلیا تلف نمیشه و بهتر میتونه بازی خوبشو نشون بده، هم انقدر به کسیه فشار نمیاد و میتونه یه مدت استراحت کنه. چیزی که خیلی به چشم میاد، فروش کوتسکاس که یکی از اشتباه ترین حرکات مدیرای میلان بود و باعث شد کسیه بشه تنها باکس تو باکس تیم و فشار مضاعفی رو متحمل بشه ببخشید که پرحرفی کردم؛ نکاتی بود که چندماه تو دلم بود و همه رو یهو گفتم! البته یه نظر جنجالی هم دارم که مثل قضیه ی مخالفتم با مونتلا و دوناروما، صبر میکنم تو زمان مناسب تری مطرح کنم! پ ن: عکس تزیینی بوده و هیچ قصد و منظوری از آن وجود ندارد!