رونالدینیو؛ اسمی که شنیدنش برای همه یادآور خاطرات تلخ و شیرین بسیاری است، خاطراتی از جنس پیروزی، شکست، افتخار و حتی تحقیر؛اما حتی کسانی که از روزهای اوج شاعر فوتبال خاطرات شیرینی ندارند هم نمی توانند اورا دوست نداشته باشند چون او اصل جنس بود، اصل جنس برای افرادی که خمار فوتبال ناب بودند، کسانی از حرکات موزونش با توپ مست میشدند، حتی اگر از او متنفر بودند!
برای من رونالدینیو چه با پیراهن بارسلونا و چه با پیراهن برزیل موجودی نفرت انگیز بود ولی هرگز نتوانستم عاشق فوتبال بازی کردنش نباشم؛ هرگز نتوانستم به خودم بقبولانم که اوهم مثل سایر رقباست چون واقعا موجودی متفاوت بود
در آخر همه به احترام رونالدینیو کبیر می ایستیم و کلاه از سر بر میداریم؛نه بخاطر رنگ پیراهنش بلکه بخاطر روح فوتبال
