وقتی یه تیم میبازه دو نگاه افراطی بوجود میاد:
1-اگه از بازیکن بخاطر ناکامیش حمایت کنی میشی بازیکن فن
2-اگه نسبت به بازیکنان توهین و حتی انتقاد کنی میشی نمک به حروم
اما یه مادریدیسمو کدوم گزینه رو انتخاب میکنه؟
کافیه این فرموده لاسائتا رو مرور کنین:باید به اساطیر احترام گذاشت
خب برا هر مادریدیسمویی قطعا حرف الفردو اتمام حجته و هر مادریدیسمویی وظیفه شه به اسطوره های تیم احترام بزاره
رئال تیمیه که بر پایه ارزشهای انسانی بنا شده و انسانیت حکم میکنه فقط تو بردا و موفقیتا از اسطوره ها حمایت نکنی بلکه وقتی باخت هم حمایت شون کنی.
از یه طرف دیگه هم مادریدیسموها همیشه از همدیگه حتی در قالب دو عضو از خانواده هم حمایت میکنن چه برسه اینکه یکی شون تبدیل به اسطوره شه برا تیم.پ تو چنین قابی حتی کاسیا هم لایق توهین نیس
مادریدیسمو جماعت همیشه از اسطوره ها حمایت میکنن.کاری به ورزشگاه و اتفاقاتش ندارم چون خیلی وقتا نصف ورزشگاه هم مادریدیسمو نیستن
پ اینجا حمایت از اساطیر بخاطر بازیکن فنی نیس بلکه اتفاقا بخاطر حفظ و و فاداری به ارزشهای تیمه
منی که ادعام میشه رئالیم باید به ارزشهای تیمم پایبند باشم
کسی که مادریدیسمو بدنیا بیاد نون به نرخ روز خوری تو زندگیش جایگاهی نخواهد داشت
هر کی غیر این رفتار کنه قطعا مادریدیسمو نیس
HALA MADRID
