ما و آنها همه مان روی هم رفته فقط آدم های معمولی هستیم من و تو فقط خدا می داند که دلخواه ما باشد از پشت سر فریاد زد به پیش و سربازهای خط مقدم به خاک افتادند و ژنرال نشت و خط های نقشه جا به جا شدند سیاه و کبود و زخمی و زیلی هیچکس به هیچکس نیست شیر تو شیر عجیبی است آخرش هم باید دور خودت بگردی و بگردی و بگردی مرد پوستر به دست گفت مگر نشنیده ای که این فقط یک جنگ زرگری است مرد تفنگ چی گفت:گوش کن پسرم آن تو برای تو هم جایی است بی پول و پله کاریش نمیشود کرد اما همه جا فراوان است پولدار و بی پول و کی انکار می کند که همه جنگ ها بر سر همین است بیرون از راه روز شلوغ و پر کسب و کاری است فکرهایی در سر دارم پیرمرد که پول یک چای و یک تکه نان را نداشت مرد. (یه نکته ای که هست هیچوقت با ترجمه نمیشه مقصود کامل آهنگ رو رسوند ولی به هر حال واسه اونایی که زبانشون خوب نیست میتونه به درک بهتر آهنگ کمک کنه) Us and them And after all we're only ordinary men Me, and you God only knows it's not what we would choose to do Forward he cried from the rear And the front rank died and the General sat, and the lines on the map Moved from side to side Black and blue And who knows which is which and who is who Up and Down And in the end it's only round and round and round Haven't you heard it's a battle of words The poster bearer cried Listen son, said the man with the gun There's room for you inside Down and Out It can't be helped but there's a lot of it about With, without And who'll deny it's what the fighting's all about Out of the way, it's a busy day I've got things on my mind For want of the price of tea and a slice The old man died تو این پست میخوایم یکم درباره طولانی ترین آهنگ آلبومِ The Dark Side Of The Moon حرف بزنیم. آهنگی که بدون شک بین طرفداران پینک فلوید طرفدارانِ زیادی داره و خو گرفتن با این آهنگ، یعنی فرو رفتن تویِ هاله ای از اندوه. اثری زیبا از ریچارد رایت، شعری جاودان از راجر واترز و صدای گیلمور که با همخوانی ریچارد رایت، یعنی همراهی لطافت، زیبایی و خشم در یک کار. صحبت در مورد بخش موزیکال این اثر، بیهودَس و تنها راه درک این اثر فقط می تونه توی تنهایی بعلاوه ی یه هدفون میسر بشه. شعر در باره ی تفاوتهایِ بین انسانهاست. تفاوتی ناشی از سلسله مراتب اجتماعی، و اینکه در نهایت ما و آنها، مشابهیم و تفاوتی نداریم و این تفاوت ظاهری است که در اثر سلسله مراتب اجتماعی ایجاد شده. "Us" اشاره به سربازانِ در جبهه ی جنگ، کارگران و در کل طبقه ی پایین دست و “Them” اشاره به فرماندهان و رهبران و سرمایه داران دنیاست. افرادی که در پُشت این سربازانِ به خاک و خون کشیده، در پُشت چشمانِ زنان، مادران و کودکان که همسران، فرزندان و پدران خود را به نوعی از دست داده اند غرور و افتخار کسب می کنند. جنگهایی که در پُشت داستانهای تقدس گرایانه ی تصویر شده از سوی دولتها چیزی جز جنگ زرگری نیستن برای تملک تن و روح ما توسط آنها. تملکی که پا رو فراتر میزاره و حتی اصالت وجودی ما رو تبدیل به هـــورا و فریاد کشیدن برای همرزمانمون میکنه، برای کشته شده هامون میکنه. در مورد تفاوت بین کارگران و سرمایه دارنـه، کارگرانی که انرژی، زمان و زندگی خود را صرف شکم پرستانِ قدرت طلبی می کنن که به چیزی جز قدرت و سرمایه بیشتر فکر نمی کنند و بازهم افتخار آفرینی از لابه لایِ دستانِ کارگران، زندگیِ از دست رفتشون، و تلاش برای زنده موندشون. افتخار از لابه لایِ چشمانِ پیرمردی که پول چای و یه تکه نان رو نداشت و مُرد.