بعد چندین سال تحمل سختی و ناکامی زجرآور به امید اینکه بالاخره پاداش تموم اشک ها و حصرت هایی که با پوست و گوشتمون تو بهترین دقایق جوونی، ما مادریدیستا های طرفدار لوس بلانکوس کشیدیم بالاخره پارسال از ثانیه به ثانیه ی بازیهای تیم اوج لذت و غرور بود.رکوردها رو یکی یکی شکستیم،بازیها رو پشت سرهم با اختلاف میبردیم ،جام ها و جوایز رو پشت هم درو کردیم،و از همه مهمتر از بازی تیم اوج لذت رو میبردیم حتی اگه میباختیم.
✘✘تا اینکه تو نقل و انتقالها کسایی که الان تو تیم فعلی شون یه وزنه حساب میشن به راحتی از دست دادیم و یه مشت جوون بی تجربه جاشون گرفتیم.ترکیب ذخیره های پارسال ما همه تیم ها رو بالای ۳ تا میزد در صورتی که امسال یه سریشون لیاقت پوشیدن پیرهن شموشک سازی رو هم ندارن. به جای رفع نقص تیم مثل گلزنی و دفاع ضعیف تیم رو کلا نابود کردن.هر بازی هم که میگذره بدتر میشه.
✓از حذف تیم در صورتی خوشحال میشم که این باعث بشه پرز و زیدان مجبور بشن بازیکن بگیرن که از نون شب واجبترِ.
من از این روزهای تلخ زیاد دیدم و در هر صورتی یه مادریدیستا هستم و باتمام وجود عاشق رئال ام.فقط از این ناراحتم که تیمی که همه دنیا حتی دشمن خونیمون لب به تمجید ازش باز کرده بودن چرا باید به چنین وضعی بیافته؟؟؟؟؟
