من به ناله ی کسی گوش نکردم. من فکر میکنم الکسیس من را یاد یک استعاره می اندازد. وقتی شما یک درخت با پرتغالهای شگفت انگیز در تنه ی بالای آن می بینید، و وقتی شما نمیتوانید به آنها دست یابید و پرتغالهایی که پایین تر است را بر میدارید، میگویید آنهایی که بالا بود را نمیخواستم در حالی که اینطور نیست و شما توانایی آن را نداشتید. خدایی بازم با خاک یکسان کرد رقیبو