طرفداری- جانلوییجی بوفون، دروازه بان و اسطوره یوونتوس که اخیرا از بند مصدومیت رها شده است، روز یکشنبه چهل ساله خواهد شد. بوفون در مصاحبه ای مفصل با روزنامه لا رپابلیکا، ابتدا درباره زمان بازنشستگی و صحبت با رییس باشگاه گفت:
با رییس آنیلی به زودی ملاقات خواهم کرد و در خصوص زمان بازنشستگی ام صحبت خواهیم کرد. بهترین راه حل برای یوونتوس را می خواهم و می خواهم بدانم که در چه کسوتی فعالیت خواهم کرد. گرچه یوونتوس هنوز فکر می کند که می توانم مهم باشم. ایده ادامه دادن به بازی را می پسندم اما بهترین راه حل باید به کمک باشگاه به دست آید. البته که نمی خواهم برای یوونتوس و هم تیمی هایم یک مشکل باشم. اگر یوونتوس به من پیشنهاد قرارداد جدیدی ندهد، به تیمی دیگر خواهم رفت؟ خیر. یا برای یوونتوس بازی می کنم یا خداحافظی خواهم کرد. آیا به صورت چرخشی با شزنی بازی خواهم کرد؟ همیشه به دیگران برای بازی فرصت داده ام و از این بابت خوشحالم. وویچک دروازه بان بزرگی است و اگر بتوانیم فاتح اسکودتو شویم، او در بخش بزرگی از این قهرمانی سهیم بوده است و باید از این بابت اعتبار زیادی به او داد. شزنی، آینده یوونتوس خواهد بود.
بوفون می گوید که علاوه بر نمایش های خوب، نمایش های ضعیف و معمولی نیز داشته است:
آیا سن روی واکنش های دروازه بان تاثیر می گذارد؟ این موضوعی است که باعث شرمندگی و ناراحتی من می شود. نمی خواهم یک مرد پیر باشم که به خود دروغ می گوید و با چنگ و دندان به دنبال حفظ میراث خود است. در این فصل برابر آتالانتا، عملکرد ضعیفی داشتم و در دیدار برابر اسپانیا، در ضربه آزاد اشتباه کردم. در بازی هایی همانند یک پدیده ظاهر شده ام و در بازی هایی نیز معمولی بوده ام، اما فیفا جایزه بهترین دروازه بان سال 2017 را به من اعطا کرد. هم اکنون، حس کاری که شش سال پیش انجام می دادم را دارم. از مربی هایم نمی خواهم که مرا قضاوت کنند. آن ها هرروز در زمین، عملکرد مرا مورد قضاوت قرار می دهند.
دروازه بان یوونتوس درباره آینده اش و کارهایی که انجام خواهد داد، افزود:
مصدومیت و از دست دادن جام جهانی؟ شاید باور نکنید اما در حال حاضر، من فردی شاد هستم. اشک هایی که در میلان ریخته شد، فراتر از تلخ بود زیرا ما فکر می کردیم که این شکست، غیر ممکن است. این موضوع، نتیجه مسئولیت ورزشی بالا برای کل کشور و همچنین واکنش مردی 40 ساله بود که نسبت به بیست سالگی اش احساسات عمیق تری نسبت به کشورش داشت. در مورد مصدومیت، هیچ چیزی به طور اتفاقی رقم نمی خورد. این استراحت برای من بسیار خوب بود و برای من نیز پیام واضحی بود که مجبور شدم تا کمی فکر کنم. حالا حس می کنم که میل به رقابت بالایی دارم که این موضوع برای سن من عجیب است. در آینده چه کار خواهم کرد؟ هنوز در این خصوص فکر نکرده ام. چند روز پیش، توصیه ای از لیپی خواستم و با یکدیگر تلفنی صحبت کردیم. او به من گفت که یک سال استراحت کن و با نگاه کردن از خارج به دنیای فوتبال، متوجه شو که واقعا به چه چیزی علاقه داری. باید دوباره به شما بگویم که من به دنبال یک پناهگاه امن نیستم، همیشه بهتر است تا با کمی اضطراب زندگی کنید. همیشه با ترس زندگی کرده ام اما یادگرفته ام تا بر آن چگونه غلبه کنم و متواضع تر شده ام.
کاپیتان سابق تیم ملی ایتالیا در خصوص مربیگری در آینده نیز صحبت کرد:
آیا مربی خواهم شد؟ اگر بشوم، در عرصه باشگاهی فعالیت نخواهم کرد. من یک شریک زندگی و سه فرزند دارم که آن ها را بسیار دوست دارم. لحظاتی وجود دارد که آرزو دارم تنها باشم اما تنها در یک نصفه روز از هفته، هرکاری که دوست دارم را می توانم انجام دهم و تنها در این زمان است که هیچ چیز برای من ممنوع نیست. در نظر ندارم تا سرمربی تیم ملی ایتالیا شوم. این یک مسئولیت هیجان انگیز اما سنگین است که باید در آن کارهای آموزشی انجام داد. دوست دارم که سرمربی یک تیم ملی شوم اما هدایت آتزوری را بر عهده نخواهم گرفت.