شاید ... به شاید ها نباید دلخوش کرد. شاید به گذشته تعلق دارد و نباید به آن دل بست آینده برای ما است. پرسپولیس پس از ساها تا آخرین دقیقه مدعی بود و این اتفاق خوبی بود. خصوصا آن که فصل را با کوچ چند ستاره اش آعاز کرد. انصاری فرد و علی کریمی از این تیم رفتند و جوانانی چون عالیشاه و کفشگری و صادقیان و مسلمان و عباس زاده آمدند.  پرسپولیس پوست انداخته است و نیاز به ادامه راه دارد. علی دایی هم با تمامی جوان گرائی که کرد به چند نام نه چندان معتبر دل بست. مردانی چون دهنوی و سید صالحی و میثم حسینی و نورمحمدی و مردان خوبی چون خانزاده و میلاد غریبی را از دست داد. علی دایی و رویانیان در حواشی بی شمار افتادند و علی پروین هم دردی دیگر به دردهایشان اضافه کرد. فدراسیون و کمیته انضباطی و حتی عادل فردوسی پور و یا چند جوانک با پوشیدن لباس رفتگری و این آخر سر مهره ای بلی قربان گو چون مازیار ناظمی همه کار کردند تا امروز پرسپولیسی ها بجای حسرت زانوی غم بغل کنند.  آری حسرت می خوریم که می توانستیم قهرمان شویم اما زانوی غم نداریم. کسب سهمیه آسیایی با این تیم جوان بسیار خوب است. تیم احساس بزرگی می کند تیم شخصیت خود را باز یافته است و این تیم نیازمند به حمایت دارد. می خواهیم که تکلیف این تیم را روشن کنند. وزارت ورزش با غرض ورزی ها و فدراسیون فوتبال ز سر بی سرپرستی پرسپولیس هر بلائی خواستند بر سر پرسپولیس آوردند. این تیم باید تکلیفش روشن شود. این تیم باید چون فولاد اهواز و سپاهان و تراکتور سازی و نفت تهران متولی داشته باشد. تیم باید نیروهایش را حفظ کند و نیروهای تازه ای به خدمت بگیرد. مردان خط دفاعی و دروازه بان و هافبکهای تدافعی کارنامه قبولی گرفتند باید حفظ شده و به فکر یاران کمکی برای دفاع میانی در صورت رفتن حسینی و یا مصدومیت او و بنگر باشیم در خط هافبک باید نیروهائی را به خدمت بگیریم. مردانی که از محمد نوری و دهنوی و ... رهایمان کنند. در خط حمله باید بازیکنان بهتر از سید صالحی و فرزاد حاتمی داشته باشیم.   روند جوانگرائی جواب داده است. صادقیان و مسلمان و عباس زاده و عالیشاه و ... خوب بودند. باید این روند را ادامه دهیم.  اگر دایی خواهان حضور در این تیم است باید کادر خود را قوی تر کند. کادر او کمک حالش نیستند. باید آغازی دگر داشت ...