این با اختلاف بدترین مقاله طرفداری بوده که با رویکردی عوامانه سعی بر حفظ شرایط فعلی با برچسب زنی ایجاد حاشیه میکنه. من اصلا نمیتونم متوجه بشم چطور یه سردبیر میتونه یه همچین افتضاح سراسر یاوه ای رو تایید کنه.
مقاله نویس به جای حمایت از رسالت روزنامه نگاری که شفاف سازی و بیان صریح حقایقه طرف توجیح نخ نما و بیربطی مثل ایجاد حاشیه رو میگیره و به فردوسی پور برای برملا کردن عمق فساد موجود تو باشگاههای ایرانی طعنه میزنه. اصلا مگه میشه اینا حرفهای یه روزنامه نگار باشه. این دوستمون بدیهیات روزنامه نگاری رو نمیدونه اصلا نمیدونه رسانه وظیفش چیه. اصلا رسانه وظیفه کشف این شرایطه. آرامش دروغینی که این باشگاهها یا هر نهاد دیگه ای هم داره اگه قراره با کثافت کاری امثال طاهری و هدایتی یا مسئولین استقلال به دست بیاد میخوام اصلا بدست نیاد چون همینا فوتبال ایران خفه کردن در ظاهر پرسپولیس ضربه خورد ولی اگه رسانه ای نباشه تا اینارو رو کنه امثال این مدیرای لمپن و بی اخلاق و بی سواد فوتبال رو با جاش سر میکشن.
این انقدر بدیهیه که اصلا نمیشه تصور کرد این مقاله بدون حب و بغض نوشته شده باشه و واقعا نویسنده این اراجیف اینجوری فکر میکنه. جالبه نویسنده فکر میکنه باشگاهی که هر خلافی انجام میده محقه و کسی که اینارو کشف میکنه مسئوله به حاشیه بردن اوناست. این فوتبال همه چیش به همه چیش میاد وقتی طاهری مدیر فوتبالیش باشه باید نویسنده اینم روزنامه نگارش باشه.
پی نوشت :کامنت یکی ازدوستان به نام امین مروتی بود که انقدر عالی بیان کرد دلم نیومد پست نذارمش..
تنها انتقادی که به فردوسی پور هست( نپرداختن) به یه سری مسائل دیگه هم هست که هوادارا انتظار دارن ازش(به جز مسائلی که خط قرمز صداو سیمای میلی هست چون علی رغم میل یا عدم میل عادل به پرداختن راجع ب اون مسائل کاری ازدستش برنمیاد).. تمام مسائلی که عادل بهشون پرداخته حداقل ۹۰ درصدش اوکی بوده و عجیبه که از گفتنش انتقاد میشه
