من که از عکس مشخصه... اما چرا خواننده های قدیمی رو ترجیه میدم؟ از صدا و اهنگ سازی های فوقالعاده اهنگ های قدیمی بگذریم بالاتر از همشون اشعار قدمیه!(تو این پست فقط از اشعاری که قمیشی خونده مثال میزنم و از اشعار پر مغز ی که امثال داریوش و ابی و... خوندن اصلا مثالی نمیزنم!) من اهنگ های جدید رو دنبال نمیکنم اما اون هایی که به گوشم میرسه با خودم میگم چه بلایی سر سلیقه موسیقیایی ملت ما اومده؟ واقعا جمله"شوخیه مگه بزاری بری نمونی"چه چیزی داره که انقدر ادم دارن گوشش میدن؟؟یا های های هوی کردن یه نفر چی داره واقعا؟ معنی این شعر ها سطحی و عین همه! شما ببین مفهموم همین"شوخیه مگه بزاری بری نمونی" رو تو شعر جزیره قمیشی چقدر زیبا بیان شده: اومدی تو سرنوشتم بی بهونه پا گذاشتی اما تا قایقی اومد از من و دلم گذشتی رفتی با قایق عشقت سوی روشنی ی فردا من و دل اما نشستیم چشم به راهت لب دریا... و ببینید چیزی که تو این شعر ها هست'امیده'...حتی تو غمگین ترین شعر ها باید امید باشه... یا حتی مفهوم طلبکار بودن از معشوق که ماشاالله هزار ماشاالله تو همه شعر ها هست! حتی اون هم سخیفه! ببینید تو شعر میلاد چقدر لطیف بیان شده حتی مفهوم طلبکار بودن!! همه تنهاییا با من رفیقن من و در حسرت عشقت نزاری برای روز میلاد تن خود من و دور از دل و دیدت نزاری دلم دل تنگه و مهرت رو میخواد دلم رو در پی غم هام نزاری میام تنها توی قلبت میشینم من و قلبت رو جایی جا نزاری!! شعر اجتماعی هم که کلا نداریم خداروشکر:) سیاسی ن! اشتباه نکنید!میگم اجتماعی. شعری که ادم ها رو به سمت تحرک و تکیه به خود و پیشرفت هل بده... یه شعری مثل تاک... ببینید یه قسمتش رو: نه دیگه پا میشم این بار خالی از هر شک و تردید میرم اون بالا ها مغرور تا بشینم جای خورشید تن به سایه ها نمیدم بسته هرچی سختی دیدم انقدر زجر کشیدم تا به ارزوم رسیدم بزار آدما بدونن میشه بیهوده نپوسید میشه خورشید شد و تابید میشه آسمون رو بوسید مثال زیاده:) اما همینا کافی بود! شما هم نظرتون رو بگید...