بریژیت باردو؛ ستاره دهه‌های 50 و 60 که اینک 83سال دارد، در مصاحبه‌ای با نشریه E! Online گفت: «به‌نظرِ‌من برنامه‌هایی همچون جنبش زنان علیه سوءِ‌رفتار مردان نسبت‌به‌زنان در هالیوود، چیزی جز یک پروپاگاندای رسانه‌ای نیست. من به‌شخصه هرگز با این‌گونه رفتارها مواجه نشدم و آزار جنسی را تجربه نکردم. هنرپیشه‌های زن بسیاری برای گرفتن نقش‌های مهم و خوب، با تهیه‌کنندگان و فیلم‌سازان معروف ارتباط می‌گیرند و بعدها به‌هرعلتی، آن‌را به‌شکلی وارونه جلوه می‌دهند و ازاین‌‌ماجرا به بدرفتاری و حتی آزار جنسی یاد می‌کنند؛ درحالی‌که خودشان مسبب این‌نگاه بوده‌اند و کار را برای دیگرزنان این‌عرصه هم سخت کرده‌اند. این، یک تصمیم شخصی‌ست و من به جریانی‌که به واقعیت آن مشکوکم، نمی‌پیوندم». البته دراین‌زمینه مخالفان بسیار دیگری هم بوده‌اند که این‌گونه‌اقدامات را جریان‌هایی مهندسی‌شده می‌دانند و می‌گویند هرازگاهی بحث‌هایی درجهت تخریب یک‌سری مقامات بالادستی و تصمیم‌گیرنده و حتی جریان‌ساز در هالیوود روی می‌دهد که البته در موارد زیادی، به‌اثبات نمی‌رسد. دکتر لورا بتزیگ؛ مطالعه‌گر درزمینه روابط جنسی و سیاست درطولِ‌تاریخ و نویسنده کتاب The Badge of Lost Innocence که در دانشگاه‌های میشیگان و کالیفرنیا تدریس می‌کند، در مقاله‌ای برای نشریه Psychology Today به‌تاریخ 24 نوامبر 2017 می‌نویسد: «ریشه‌یابی آزارهای جنسی، ما را به تاریخی کهن می‌رساند؛ اما همه آنچه که همیشه به‌عنوان آزار جنسی مطرح شده، امری یک‌طرفه ازسوی مردان در مقابل زنان نبوده و گاه، ناکامی‌هایی که از برآیند و هدف یک‌رابطه عادی مدِ‌نظر زنی بوده، به‌این‌رفتار تعبیر می‌شود. فهرست طولانی مردانی که در ماه‌های اخیر در هالیوود به‌اتهام بروز رفتارهای زننده با زنان، در رسانه‌ها عنوان شده، تاسف‌بار است؛ اما باید پیش‌ازآنکه خبر رسوایی جنسی شخصی را مطرح کرد، آن‌را به‌اثبات رساند و بعد، دست به‌رسانه‌ای‌کردن خبرش زد. مواردی ازاین‌جریان، اثبات شده‌اند؛ اما این‌را نمی‌توان منکر شد که چه‌تعداد از زنانی‌که خود را قربانی سوءِرفتار در هالیوود و خشونت‌های جنسی پنهان و آشکار می‌دانند، گاه بااین‌جریان هم‌راستا حرکت و حتی به‌آن کمک می‌کنند». این‌نظرِ دکتر بتزیگ را می‌توان در آنچه بر روی جلد نشریات مختلف دیده می‌شود هم دنبال کرد؛ آیا وقتی ستاره‌های سینما، عریان و نیمه‌عریان روی جلد نشریاتیی مانند Vogue، Vanity Fair، W و... متاثر از نگاه بهره‌کشانه جنسی برای تبلیغات به‌چاپ می‌رسد و ازقِبَلِ‌آن به شهرت و ثروت می‌رسند یا زمانی‌که در فیلم‌های اروتیکی بی‌محتوای لازم برای آگاهی‌رسانی عمومی ظاهر می‌شوند، یادشان هست که این‌هم بخشی‌از‌همان جریانِ دامن‌زدن به رواج آزار جنسی‌ست؟ بخش از مقاله مصطفی رفعت، سایت سلام سینما