[
نگفتمَت مرو، آنجا که آشنات منم
در این سرابِ فنا، چشمهٔ حیات منم...
نگفتمَت که چو مرغان بسوی دام مرو
بیا که قوّتِ پرواز و پرّ و پات منم
]
دیوان شمس، غزلِ شمارهٔ ۱۷۲۵، به تصحیحِ بدیعالزمان فروزانفر، انتشارات امیرکبیر.
*. عکس برگفته از فیلمِ «دونده-۱۳۶۳» به کارگردانی «امیر نادری» است.
برای سَرَک کشیدن در واژهها، کتابِ تلگرافی را دنبال کنید.