به دو فیلم با موضوع مادر (یکی ایرانی و دیگری خارجی) بسیار علاقه مند هستم ...
مادر (علی حاتمی) : برای نسخه ایرانی هیچ گزینه ای جز ساخته درخشان مرحوم حاتمی وجود ندارد. مادر از نگاه من یکی از سه فیلم برتر تاریخ سینمای ایران است. حاتمی با فیلمنامه ای ساده و اجرایی دلنشین به تمام مادران این سرزمین ادای دین می کند. بازی هایی شگفت انگیز به ویژه محمدعلی کشاورز و اکبرعبدی و البته زنده یاد رقیه چهره آزاد که گویا زاده شده تا نقش مادر را بازی کند. آدم احساساتی نیستم اما هر بار که به سکانس نهایی و مرگ مادر می رسم چشمهایم شبنمی می شود. هربار مثل بار اول!. هر بار می گویم این بار دیگر احساساتی نمی شوم اما همیشه تا به جمله : مادر مرد از بسکه جان ندارد! می رسم ...
Artificial intelligence (استیون اسپیلبرگ) : شاید عجیب باشد فیلمی از اسپیلبرگ (که گروهی حتی او را ضد زن می دانند!) و در ژانر علمی تخیلی را برای موضوع مادر انتخاب کنم. اما فصل نهایی این فیلم که دیوید (روبوت فیلم) پس از هزاران سال و با کمک بیگانگان می تواند به آرزویش برسد و مونیکا (مادر خوانده اش) را ببیند فوق العاده تاثیرگذار است. مونیکا صبح چشمهایش را باز می کند و یک روز کامل را با دیوید می گذراند و شب هنگام به تخت خواب می رود و دیوید می داند که این دیگر خواب ابدی است . او هم با تدی (خرس عروسکی) کنار مادر دراز می کشد و چشمهایش را می بندد. او هم می خواهد به خواب ابدی برود!.این سکانس نهایی با موسیقی سحر انگیز جان ویلیامز شگفت انگیز است...