مارک آندره تراشتگن دروازبان آلمانی بارسلونا در مصاحبه با اسپورت درخصوص دوران نوجوانی و روند رو به رشد خود صحبت کرد.
مثل بسیاری از دروازبان ها تو هم از ابتدا دروازبان نبود. چه خاطراتی داری؟
زمان زیادی از ان موقع می گذرد و مربوط به 15 سال قبل می شود. روزی هدف من همیشه گل زدن بود نه اینکه در دروازه بایستم ولی پس از مدتی به دروازه ایستادن عادت کردم و واقعا عاشق دروازه شدم و برای دروازبانی تلاش کردم و به همین دلیل از روند دروازبان شدنم خوشحالم.
پدر بزرگت تو را تمرینمی داد. چقدر در رشد تو موثر بود؟
خیلی، درست مثل مادرم. همیشه من را به تمرین می بردند و مهم نبود که دارد باران می بارد یا برف و هرگز برای بازی به من فشار نمی اردند چون می دانستند که درنهایت مربی تصمیم خواهد گرفت که چه کسی بازی کند و این فشار نیاوردنشان خیلی به من کمک کرد.
کمی درخصوص برادرت ژان مارسل بگو؟
او شش سال از من بزرگتر است و کمک زیادی به من کرد و تمرینم داد. دو سال سال در کنار خانه خودمان فوتبال بازی می کردیم.
این اظهار نظرت صحت دارد که مربی ات از دویدن و بازی کردن تو خوشش نیامده و تو را دروازبان گذاشته؟
بله (با خنده)، به نظر عجیب می رسد اما موضوع همین بودو برای اولین بار بود که دروازبانی را پذیرفتم اما بهترین تصمیم زندگی من شد.
چه چیزی به تو گفت؟
او طرز دویدنم را دوست نداشت و فکر می کنم 9 یا 10 سال داشتم که سن رشد محسوب می شود و خب واکنش بچه ها در این سنین متفاوت است و من سعی کردم که واکنشم پذرفتن این موضوع باشد تا دروازبان خوبی شوم.
تصمیم دشوار در دروازبانی؟
نمی خواستم گلادباخ را ترک کنم و می خواستم بیشتر در باشگاه محبوبم بمانم چون گلادباخ بهترین ها را به من داد.
یک کودک هرگز درخصوص جلوگیری کردن از گل فکرنمی کند می خواهد گل بزند. چه انگیزه ای داشتی؟
دوستش داشتم درحالی که اکثر بچه ها این را دوست ندارند. اما من جلوگیری از گل شدن توپ را دوست داشتم اینکه مانعی برای توپ ها باشم اینکه برای همه چیز بجنگم و به همین دلیل در دروازه ادامه دادم و شویه دروازبانی را یاد گرفتم
ماسکرانو و والدس گفته اند که بیشتر از لذت بردن در فوتبال از ان رنج برده اند. تو نیز لحظات بد داشتی؟
من از دوران حفه ایم 100 درصد لذت بردم. زندگی هر شخصی متفاوت است ولی من از هر لحظه از دوران حرفه ای خود درون زمین لذت برده ام و به همین دلیل است که در اینجا هستم. من هم تیمی های خوبی داشته ام و برای من در فوتبال چیزی جز لذت بردن وجود نداشته است.
دروازبان بازیکنی است که بیشتر از همه در معرض خطر قرار دارد. چگونه از نظر ذهنی پس از اشتباهات بر آن غلبه می کنی؟
خطا برای انسان طبیعی است و به همین دلیل من سعی می کنم تا درس بگیرم و جبرانش کنم. درنهایت همه ما شکست هایی داریم ولی همیشه می توان پیشرفت کرد
برای بازیکنان قدرت ذهنی به اندازه تکنیک اهمیت دارد و بسیاری از دروازبان ها نیز با یک مربی برای غلبه بر فشار کار می کنند. تو هم اینگونه هستی؟
هر بازیکنی شخصیت خودش را دارد. به عنوان مثال من صحبت کردن را دوست دارم. مثلا با همسرم زیاد صحبت می کنم و هرچند که توجه زیادی به فوتبال ندارد ولی کمک زیادی به من می کند تا آرام باشم .
نگرش برای یک دروازبان کلیدی است و تو همیشه از اولیور کان به عنوان الگو یاد می کنی؟
بله به ویزه بابت طرز تفکر و روحیه اش. او همیشه همین گونه بود و مهم نبود که چه اتفاقی رخ می دهد و واقعا تصور نمی کردید که اتفاقات بازی او را حت تاثیر قرار داده باشد و من هم نیز همین گونه و زندگی فوتبالی و شخصی ام از یکدیگر متمایز است.
