امسال، سال خیلی خاصی برای نقل و انتقالات آرسنال بوده است. بازیکنهای زیادی را از دست داده اند و یا بهتر است بگوییم از دستشان راحت شده اند. ولی آیا باید همهی آنها را کنار میگذاشتند؟ آنها حدود 10 بازیکن از تیم اصلی را فروختند و 5 بازیکن خریدند. 3 تا از این بازیکنان در ژانویه بعد از عملکرد نه چندان مطمئن آرسنال در طول لیگ برتر، خریداری شدند. از بازیکنانی که آرسنال را ترک کردند، نام بازیکنانی دیده میشد که تعجب بسیاری از هواداران را به همراه داشت؛ نه از آنرو که بازیکنان تاپی بودند، بلکه چون بازیکنانی بودند که آرسن ونگر تعصب زیادی بر آنها داشت. آیا این انتقالها از رفتن آرسن ونگر خبر میدهد؟ بیایید بررسی کنیم...
آنها در تابستان، در رقابت با دیگر باشگاههای بزرگ اروپا، لاکازت را با 46 میلیون پوند خریدند که در چند سال اخیر در لیگ فرانسه و باشگاه لیون بدون نوسان و فوق العاده حاضر شده بود و احتمالا می توانست خلا مهاجم تمام کننده که بعد از تیری آنری همچنان وجود داشت را برطرف کند. کولاسنیاچ را نیز به صورت رایگان از شالکه گرفتند که این خرید یکی از شاهکارهای مدیریت باشگاه و آرسن ونگر بود. در مقابل یحیی سانوگو را به صورت رایگان به تولوز فروختند و گابریل و شزنی را با رقمی نزدیک 10 میلیون پوند به باشگاههای والنسیا و یوونتوس دادند. گیبز و چمبرلین هم از فروش های روز آخر بود که به باشگاههای وست برومویچ و لیورپول رفتند. چمبرلین با قیمت 40 میلیون پوند به لیورپول پیوست و فروش خوبی به شمار می رفت (با توجه به اینکه تماشاگران بارها و بارها با حرکات فریبنده ی نابه جای وینگ انگلیسی که بیشتر خودش را فریب میداد تا بازیکن مقابل را حرص میخوردند و همچنین از قیمتی که در مقابل لاکازت پرداخت شده بود؛ این قیمت کمی هم بالاتر از حد این بازیکن به نظر می رسید.)
در ژانویه و نقل و انتقالات زمستانی، سانچز ساز جدایی نواخت و رقبای انگلیسی بر خرید او پافشاری می کردند؛ آرسنال نتوانست او را مانند اوزیل به ماندن راضی کند، ولی با هوشمندی خاصی او را با میختاریان جا به جا کرد تا حداقل خلاقیت در خط هافبک افزایش یابد و شاید این هافبک خلاق که در یونایتد ابراز نارضایتی می کرد و افت کرده بود را دوباره احیا کند. در قدم بعد در میان تعجب اهالی فوتبال دو فروش جالب داشت: تئو والکات دوردانه ونگر و کوکلین بازیکن چند پسته از این تیم جدا شدند، هرچند آنها با قیمت معقولی به فروش رسیدند ولی آیا ونگر به فروش آن دو رضایت داشت؟ همچنین آنها با رقمی که رکورد باشگاه را در نقل و انتقالات باشگاه شکست در روز آخر نقل و انتقالات با 56 میلیون پوند اوبامیانگ رو خریدند و همان روز با فروش جیرود مهاجم ناراضی و نیمکت نشین باشگاه با 18 میلیون پوند موافقت کردند. البته باشگاه در ژانویه یک خرید بی نام نشان یونانی هم با قیمت 8/1 میلیون پوند داشت.
با اینکه آنها خریدهای بزرگی در سال 18-2017 داشتند ولی تراز نقل و انتقالات باشگاه مثبت بوده است و این نشان می دهد که هرچند ونگر نتیجه ی کافی را نگرفته است ولی برای مدیران همچنان باشگاه سودآور بوده است. اما آیا همه ی فروشها و خریدها لازم و مناسب حال باشگاه بوده است؟ در مورد خرید، باید گفت که اینطور به نظر می رسد. چراکه ولبک، سانچز و جیرود آنطور که انتظار می رفت گلزنی نمی کردند و سانچز و جیرود هم رفتنی بودند و با خرید لاکازت یکی از برترین گلزنان لیگ فرانسه و اوبامیانگ آقای گل سال گذشته بوندس لیگا، طراوت به مهاجم ها برگشت. خرید میختاریان هم با توجه به افت مقطعی اوزیل و کمبود خلاقیت در خط هافبک لازم دیده میشد. کولاسنیاچ هم که رایگان بود و قابلیت های حضور در لایناپ را داشت. اما در مورد فروش و بازیکنانی به باشگاههای دیگر رفتند. بعضی از این بازیکنان مانند سانچز به درخواست خود و قیمت مناسبی که برایش پرداخت میشد جدا شدند. برخی دیگر با توجه به افت محسوسشان، جدایشان محتمل بود. ولی نه برای آرسنال و ونگر، بازیکنانی مانند والکات، گیبز و کوکلین از آن دست بازیکنانی بودند که ونگر اعتقاد زیادی به آنها داشت ولی فروخته شدند. والکات که در همین مدت نشان دادند که گویا اعتقاد ونگر بی جا نبوده است.
در میان فروش ها، دو فروش آنها گویا اشتباهی استراتژیک در سیستم آرسنال باشد، یکی از آنها فروش چمبرلین بوده است که حتی با توجه به قیمت بالایی که برایش پرداخت شده است، بسیار مثمر الثمر برای لیورپول بوده است و جرقه ی آتش بازی در آنفیلد را در برابر منچستر سیتی شوت او راه انداخت. چمبرلین هر انچیزی که بایستی یاد می گرفت را نزد ونگر آموخت و وقتی به بازیکنی آبدیده تبدیل شد و تجربیات کافی برای حضور در مسابقات مهم را پیدا کرد، از تیم جدا شد. او در پست های مختلفی از دفاع کناری گرفته تا هافبک وسط، هافبک طراح و مهاجم کناری را به راحتی بازی می کند و این روزها بازیکنی چند پسته مانند او واقعا برای هر تیمی لازم است. مانند نقشی که سرجیو روبرتو در بارسلونا بازی می کند. در کنار او شزنی فروش سوال برانگیز دیگری است روی داد. در بازار نقل و انتقالات امروز، 10 میلیون پوند برای دروازبانی که به عنوان جایگزین بوفون در یوونتوس ازش یاد می شود، مبلغ ناچیزی است، آن هم در روزهایی که چک به پایان دوران بازیگری خود می رسد و اوسپینا هم دروازبانی در حد لیگ برتر نیست. اون با سن و سالی که داشت می توانست سالها در آرسنال دروازبانی کند و این باشگاه را در تابستان به جمع تیمهایی که به خرید دروازبان محتاجند اضافه نکند.
با وجود همه این اتفاقات به نظر می رسد آرسن ونگر در حال ترمیم خود است تا باشگاه آرسنال و با چشم پوشی از تعصبات خویش، با عملکرد بازیکنان آنها را قضاوت می کند. کاری که او در سالیان اخیر کمتر انجام می داد و با فشار و تعصب بر بعضی از بازیکنان از خرید بازیکن سر باز میزد. امسال سال تحول ونگر بود و به نظر می رسد او قصد رفتن از نیمکت آرسنال را ندارد. با توجه به این تغییرات در باشگاه به نظر می رسد طرفداران از سیاستهای باشگاه و ونگر در سالی که گذشت راضی باشند و خود را با توپی پر برای سال آینده آماده کنند.
