ازحواشي داغ اختتاميه جشنواره ٣٦اُم صحبت هاي صريح و ناشي از عصبانين-وحتي بي ادبانه-ابراهيم حاتمي كيا بود. ابراهيم حاتمي كيا رو ميتوان يكي از موفق ترين كارگردان هاي تاريخ سينماي ايران و حتي موفق ترين كارگردان ژانر جنگ سينما دانست؛آيا براستي همچين حركتي شايسته اوست؟؟ ماجرا از اعتراضات احمد نجفي درباره اكران ها شروع شد كه به گفته او فيلم مجيد مجيدي خارج از عرف سانس و بودجه دارد و اين اعتراض ها پراكنده شد و حتي به نيكي كريمي و طبق معمول به باران كوثري هم رسيد تا نام "فيلم وابسته" باري ديگر شعله ور شود. ابراهيم حاتمي كيا اغلب يا حتي فقط در فيلم هايي مربوط به دفاع ٨ساله ايران،وزارت اطلاعات،گروهك هاي مختلف قبل و بعد انقلاب و شخصيت هاي برجسته جنگي و سياسي پرداخته. او امروز صراحتاً اعلام كرد يك فيلمساز"وابسته" است و ارادت خود را به رهبر و قاسم سليماني نشان داد اما همچين فيلم سازي با صراحت و شجاعت تمام چشم تو چشم رهبر ازش انتقاد كرد،فيلم كاملاً انتقادانه "گزارش يك جشن"رو ساخت و از همه بارزتر فيلم "آژانس شيشه اي" اگر هم وابسته باشد نون به نرخ روز خور نيست ... بارها فيلم هاش توقيف شدند بارها فيلمهايش (به گفته خودش) مميزي هاي عجيب خوردند بارها و بارها و بارها.... متاسفانه چند باري هم از رضا رشيدپور با بي ادبي تمام انتقاد كرد .اين متاسفانه براي انتقاد نبود بلكه براي بي ادبي او بود.حاتمي كيا دو بار يك انسان فرهيخته-فارغ از خوب يا بد بودنش در عرصه حرفه ايش-تو خطاب كرد.