میخاستم اینو بگم که تفاوت بین کریمی با امثال مایلی کهن و قلعه نویی از زمین تا آسمونه. وقتی مایلی کهن از مردم حرف میزنه ، میخاد به نمایندگی از مردم حرف بزنه و اونها رو مصادره کنه ولی کریمی به نمایندگی از مردم حرف نمیزنه. کریمی حرف خودش رو داره میزنه ، خودش رو داره اجرا میکنه و همراه مردم ه و نه نمایندشون. این خیلی تفاوت مهمی ه. علی کریمی از این شاکی ه که چرا ساکت و تاج پشت کیروش قایم شدن و کیروش هم داره از این وضعیت سواستفاده میکنه. مشکل کریمی مربی خارجی نیست چونکه مثالش بایرن مونیخ ه نه استقلال و پرسپولیس یا هر تیم ایرانی دیگه ای. کریمی از مربی خارجی این انتظار رو داره که جلوی امثال ساکت و تاج وایسه و نه اینکه از این وضعیت سواستفاده بکنه و بخاد یکی که مدرک درست حسابی نداره رو بیاره سر کار ( همون خصلتی که به جای خصلت اروپایی یه خصلت ایرانی ه و از همون باندبازی ها و رانت بازی هاست.) اینجاست که به کیروش گیر میده ، نه به نفع مربی ایرانی که به نفع یه مربی خارجی شجاع تر. تفاوت مایلی کهن و کریمی اینجاست : مایلی کهن میخاد رو به غرب بسته بشیم و تو خودمون فرو بریم ولی کریمی داره نقد میکنه که چرا اینقد محافظه کارانه و فقط برای تثبیت خودتون با یه مربی خارجی قرارداد می بندید.
