کریمی حتی اگر بیش از این پرخاش می‌کرد، تپق می زد، اطلاعات اشتباه می‌داد آنقدر چهره فوتبال برای مردم روشن است که نیازی نبود تا کریمی چراغ‌های روشن دیگری بر زوایای تاریک آن بتاباند. کی‌روش بازیکنی را «بزدل» خطاب کرد که در رک گویی و صراحت و حتی در توپ و تشر زدن به مردان سیاست هم همتا ندارد. نگاه حقیرانه و از بالا به پایین کی‌روش و دستیارانش به فوتبال و حتی رسانه‌ها که از ابتدا وجود داشت، همچون چماق، بر سر ملتی فوتبالدوست کوبیده می‌شود تا او بتواند خواسته‌هایش را عملی کند. بدون تردید کی‌روش دایه دلسوزتر از مادر نیست. این همه جار و جنجال و «الم شنگه» و قهر و آشتی‌هایی که به راه می‌اندازد بدون منفعت برای خودش و دستیارانش نیست و چه فدراسیون ضعیف و منفعلی که نمی‌تواند ترمز این همه تندروی را بکشد. کینه ورزی کی‌روش آنقدر آشکار بود که بعید به نظر می‌رسد فدراسیون فوتبال بتواند بار دیگر حمایتش کند و یا پشت سرش سنگر بگیرد. هر چند کی روش ، به دنبال برگزاری سمینارها و درامدزایی بیشتر است تا کمک به مربیان ایرانی.