ماایرانی ها ید طولایی در برخورد اشتباه با بیگانههایی بدردبخور داریم.نمیگم بیگانه وطن پرست چون در عوض عملکردشون بهرهای از ما میبرن.از ابتدای تاریخ ایران اینگونه بوده.یاد دارم جایی شنیدم یک فرمانده یونانی از ارتش جهانگستر ایران زمین هنگامی که با لشکر اسکندر مقدونی روبرو شد به فرماندهان ایرانی پیشنهاد تاکتیک زمین سوخته رو داد ولی به اون اتهام خیانت وارد شد و در آخر شد آنچه شد.غرور باعث نابودی شد.در ورزش هم اینگونه بوده از رایکوف تا بلاژویچ .آخرین نمونه جنتلمنی به نام کواچ یا همون بوبان وقتی به شکلی ناراحت کننده از تیم بیرون انداخته شد در حالی که هنوز از لحاظ افتخارات بهترین مربی تاریخ والیبال ایران هست.در آخرین مورد در همین هفته «کورسوی امید»ما برای برخورد با فساد (حداقل در فوتبال) به شکلی بسیار حیلهگرانه از سمت مدیران فاسد به کیروش سوق داده شد.الان بهجای صحبت از فساد در فدراسیون صحبت از دعوای کریمی و کیروش هست که سقوط هر کدوم به نفع همون مدیران فاسد هست.البته نمیشه از تندمزاجی حوصله سربر و مشمئزکننده کیروش گذشت (هرچند در ایران نمیشود بوبان بود)ولی حس میکنم این یه بازی کثیف از جانب همون مدیران هست.وقتی در مناظره به شکلی حرفه آقای ساکت بحث رو به سمت کیروش برد.در آخر امیدوارم فوتبال ایران برنده باشه.
