شاید یکی از عجیب ترین بازی های چند سال اخیر بازی تیم های یووه و تاتنهام بود.در شبی که تاتنهام نمایش عالی داشت یووه آن تیم قدرت مند همیشگی نبود.ابتدا در مورد سیستم دو تیم صحبت کنیم، یووه با چینش 4-2-3-1 در حمله و 4-4-2 نا متقارن یعنی لوزی نامتقارن بازی می کرد، فرق این سیستم با لوزی در جلو آمدن فول بک ها است زیرا در این سیستم دو ضلع جلویی بیشتر حمله می کنند و نیازی به فول بک ها نیست. آقای آلگری در این دیدار از مانژو در وینگر چپ و داگلاس در پشت هیگوآین استفاده کرد، اما چرا؟دلیلش واضح است مانژو یک بازیکن جنگنده و در کار های دفاعی عالی است، از آن طرف داگلاس به دروازه نزدیک تر بود و در ضد حمله با استفاده از قدرت دریبلینگ بالا و سرعت زیادش بهتر میتوانست کمک کند. در آن سو اما سیستم تاتنهام 4-2-3-1 بود به شکلی که دمبله و دایر دو بازیکن پوششی پشت سر اریک لاملا، اریکسن و دله آلی بودند. این سه بازیکن دائما درحال جابه جایی بودند و دفاع یووه را گیج می کردند. اما چه اتفاقی افتاد؟بازیکنان بی تجربه تاتنهام اثیر جوه وحشتناک ورزشگاه و نام یووه قرار گرفتند و دو گل خیلی بد خوردند، در گل اول همانطور ک در تصویر 1 مشاهده می کنید اشتباه داور باعث به گل رسیدن یووه شد اما در گل دوم اشتباه در جایگیری (تصویر 2) و دادن پنالتی همه چیز را خراب کرد، خوردن دو گل در ده دقیقه آن هم جلوی تماشاگرای حریف می تواند از نظر ذهنی شما را نابود کند، حال این را هم در نظر بگیرید که حریف شما یوونتوس بزرگ و در لیگ قهرمانان اروپا نیز بازی می کنید، اسم لیگ قهرمانان خودش استرس آور است، احتمالا بازی های زیادی را دیدید که تیمی با خوردن گل های زود هنگام از هم پاشیده و بازی را پر گل ببازد، در این دیدار اینگونه نشد، چرا؟دلیلش مشخص است، ذهنیت بازیکنان تاتنهام باعث شد خور را نبازند و به بازی برگردند، این فرق بین بزرگان و افراد عادی است، افراد بزرگ هیچ وقت خورد را شکست خورده نمی دانند. اگر به لحاظ تاکتیکی بخواهیم بررسی کنیم یوونتوس سعی در پرس زیاد داشت به شکلی که تا دروازه تاتنهام بازیکنان را تحت فشار قرار می دادند و اجازه بازی سازی نمی دادند و زمانی که تیم حریف از پرس در می آمد در جلوی دروازه خودی به شکل فشرده جمع می شدند و فضایی نمیدادند تا با باز پس گیری توپ با کمترین کار اضافه به دروازه حریف برسند که در چند صحنه مانند تصویر 3 موفق بودند و دفاع تاتنهام که شکل درستی نگرفته بود از هم پاشید اما کمی خوش شانس بودند که گل نخوردند. مقابل تیم هایی که به این شکل دفاع می کنند شما چند راه پیش روی خود دارید: 1- سانتر کردن -2- داشتن بازیکنان خلاق -3- شوت از راه دور -4- اشتباه بازیکنان حریف، اما یک راه دیگر نیز وجود دارد و آن دادن توپ به حریف و ضدحمله زدن است، چرا؟چون دفاع حریف شکل نگرفته و فضای زیادی به شما می دهد، در صحنه گل اول تاتنهام ابتدا کیلینی که به جلو امده بود توپ را از دست داد و سپس دله آلی از فضای پشت بن عطیه که جایگیری درستی نداشت استفاده کرد و کین را تک به تک کرد (تصویر 4)، همانطور که گفتم چند راه وجود که تاتنهام از این چند راه استفاده کرد، اولی بازیکنان خلاقی بود که دفاع فشرده یووه را بهم ریختند، دمبله اریکسن و دله با خط هافبک یووه را نابود کردند و موقعیت های زیادی ساختند، دمبله به تنهایی کل هافبک یووه را به اصطلاح در جیبش گذاشت و نمایش بی نظیری داشت، اریکسن که نقش هافبک بازی ساز را داشت به عقب می آمد و با پاس هایش به نقطه کوره خط دفاع، حرکت کردن در فضاهای خالی و دادن پاس اخر دفاع یووه را بهم ریخته بود، دله نیز دو صحنه گل اول یک پاس گل داد و روی گل دوم نیز تاثیره زیادی با گرفتن خطا داشت، او بازیکنی نیست که فاکتوره خاصی داشته باشد اما بازیکن بسیار باهوشی است. پس از گل تاتنهام بنظر می آمد یووه به جلو بیاید اما نتوانست، نه اینکه نخواهد، واقعا نمیتوانست این کار را کند دلیلش هم وجود هافبک های بسیار خوب تاتنهام و عملکرد ضعیف هافبک های یووه از جمله خدیرا بود که در زمان حضورش در زمین کلا 8 پاس داد که چهار تایش سالم بود و هیچ قطع توپ و توپ ربایی نداشت. بازی می توانست آن جا که هیگوآین پشت پنالتی بود تمام شود و یاران یووه بازی بعد نیز کاره راحت تری داشته باشند اما او با گل نکردن آن توپ کاره تیمش را سخت کرد، در شبی که او نمایش بسیار خوبی داشت نتوانست به تنهایی ناجی تیمش شود. پس از این گل همه منتظر این بودند یووه بازی را در دست بگیرد تا حداقل یک گل بزند اما مگر می شد با خدیرا و استورارو زمین را از تات گرفت؟ ، آلگری که به فردی تاکتیکی مشهور است در این بازی بسیار ضعیف عمل کرد و پس از زدن دو گل می خواست با دفاع قدرت مند تیمش اول گل نخورد و سپس با ضدحمله کار را تمام کند، به آمار که نگاه کنیم متوجه می شویم تیم آلگری در لیگ ایتالیا عملکرده بی نظیری در دفاع داشته است امادر این بازی پوچتینو مچش را خواباند، پوچتینو مربی بسیار باهوش و کار بلدی نشان داده، باز کردن دفاع چند لایه یووه اصلا آسان نیست. با نمایش دلپذیر مقابل دو فینالیست سال قبل نشان داد تیمش یکی از مدعی های قهرمانی است بدون هیچ تردیدی. به طور کلی این فصل از لیگ قهرمانان بسیار جذاب بوده و با دیدن چنین بازی هایی می توان اکثر تیم های حاضر را مدعی دانست. پس از سال ها که لیگ قهرمانان جذابیت گذشته را نداشت به نظر می آید امسال رقابت جذابی برای تماشا باشد.
