بنظرتون چیکار کنم که ترسم از اجتماع فرو بریزه و بتونم اول از همه دوست دختر داشته باشم و دوم اینکه با مردم رابطه‌م بهتر بشه. شاید باورتون نشه که الان نزدیک بیست و هشت سالمه ولی دوست دختر تاحالا نداشتم و با کسی تاحالا نخوابیدم. ظاهرم خیلی خوبه و به خودم خیلی میرسم و خوشتیپ هستم ولی اعتماد به نفس ندارم. خوشگل ترین و جذاب ترین دخترا بهم توجه میکنن و راهنما میزنن ولی جرات نمیکنم باهاشون سر صحبت باز کنم و حرف بزنم. ? یه جایی شنیدم که هرکی کودکی بدی داشته باشه در بزرگسالی هم گریبان گیرش میشه. چیکار باید کنم خیلی از این بابت افسرده‌ام وقتی میبینم کسایی خوشگل ترین دوست دخترا رو دارن ولی من با این قیافه و سر و وضع هیچی ندارم غمگین میشم.