مرور تاریخچه تقابل دوتیم فقط یک نکته برای یادآوری دارد و آن این است که تفاوت را باید رقم زد ، مثل رونالدینیو که دام مدافعان چلسی را با آن هنر دور زد، مثل گل فرانک لمپارد از بسته ترین زاویه ممکن، از شوت سر ضرب اسین تا آن پرواز اینیستا.
تاریخ دوباره رقم خورد این بار به میزبانی استمفوردبریج، آشکارا پیدا بود هواداران لندنی خیالی راحت بابت تیمشان ندارند. باخت به واتفورد و درهم شکسته شدن جلوی بورنموث ، حملات کونته به مدیر اجرایی بابت نخریدن مهاجم شش دانگ . این که چلسی این فصل به مانند فصل پیش برای حریفان تازگی ندارد بحثی است جدا ، اما نکته منفی دیگر تیم کونته نحوه مدیریت این بحران هاست. صحبت های کاستا بعد از جداشدن اجباری عیار کونته را تا حدودی در مدیریت کردن نشان داد. کونته به باتشوایی جوان هم اعتنایی نکرد تا درخشش در آلمان حتی بالاتر از لواندوفسکی جلوه پیدا کند.
برعکس کونته و چلسی، بارسلونای این فصل در اوج هماهنگی به سر می برد زوج سوارز و مسی حتی بدون بالی چون نیمار هم از پرواز کردن دست نکشیدند . توپخانه بارسا آماده جدال با سنگر احتمالی کونته بود.
کونته با وجود مهاجمان بارسا سیستم دفاع ۳ نفره اش را تغییر نداد روش کونته به دست گرفتن میانه میدان بود جایی که راکیتیچ و پائولینیو و اینیستا ستون فرماندهی تیم بودند. کانته بیش از دیگران در جنگ های فیزیکی شرکت کرده بود او از این حیث نیز صاحب رکورد ۱۷ بار تکل زنی و قطع توپ موقعیت های خطرناک بود .
فابرگاس کنار آلونسو پدرو سرعتی در سمت چپ و ویلیان نیز سمت راست ، هازارد از روی اجبار مهاجم هدف شد. تمرکز اصلی کونته شکل دادن حملات با استفاده از بازیکن پابه توپی چون آلونسو و مهره سرعتی پدرو در منطقه ای بود که سرجی روبرتو حضور داشت. هازارد کلیدی ترین بازیکن خط حمله بود تا با حرکات ناگهانی و فرارهای غیر قابل کنترل فضایی پشت خود ایجاد کند . ۲ شوت ویلیان حاصل همین فضای ایجاد شده بود. خبری از پرس شدید چلسی نبود دلیل اصلی از پرهیز چنین کاری این است که توان خیلی زیادی از بازیکنان می گیرد کونته جایگزین های مناسبی برای آلونسو و پدرو در کناره ها نداشت و پرس کردن شدید در اکثر دقایق بی شک خودکشی در خانه بود.
گل ویلیان که از سوی مسی بیپاسخ نماند تفاوت این بازی بود. بارسلونا با مسی به بن بست نمیخورد، این تساوی هرچند بارسا را به مرحله بعد نزدیک کرد اما نیوکمپ برای چلسی همیشه خوش یمن بوده، آیا این دفعه نوبت هازارد خواهد رسید؟
