آیا مورینیو موظف به سرگرم کردن هواداران است؟

طرفداری- بعضی‌ از هواداران منچستر یونایتد در سویل بازی زیبایی را تماشا کردند. تنها مشکل این بود که آن بازی توسط تیم محبوبشان ارائه نشد. تعداد کمی‌ از هواداران یونایتد که تقریبا در تمام بازی‌های خارج از خانه‌ی اروپایی حضور دارند، صبح یکشنبه به اسپانیا رسیدند. آنها بازی رئال مادرید برابر رئال بتیس را در ویامارین تماشا کردند که با نتیجه ۵-۳ به پایان رسید. ۳ روز بعد و ۳ و نیم کیلومتر آن طرف تر، آنها در روز چهارشنبه به همراه ۴۰ هزار نفر دیگر بازی منچستر یونایتد برابر سویا را تماشا کردند. شبی که تیم آنها تنها یک شوت در چارچوب داشت. 

چیزی جالب در مورد بتیس وجود دارد. یکشنبه‌ دومین بار در این فصل بود که آنها با نتیجه ۵-۳ روبرو می‌‌شدند. دو بار بازی‌های آنها با نتیجه ۵-۰ و ۴-۰، دو بار با نتیجه ۲-۲، دو بار ۳-۲ و یک بار ۶-۳ شده است. به علاوه اینها، بتیس در سانتیاگو برنابئو هم پیروز شد. هیچ نتیجه ۰-۰ ای برای آنها رقم نخورده است. یک قانون کلی‌ در لالیگا وجود دارد و آن این است که طرفدار هر تیمی که دوست دارید باشید اما بازی‌های بتیس را از دست ندهید. این قانون در مورد یونایتد صدق نمی‌‌کند زیرا همانطور نتیجه یکشنبه‌ بازی بتیس قابل پیش بینی‌ بود که نتیجه چهارشنبه.

مورینیو بعد از مدتی دریافت که شرایط و بد شانسی‌ها مانع از بازی دادن به با استعداد‌ترین بازیکنش در پست دلخواه وی می‌‌شود. مورینیو بعد از بازی گفت که پل پوگبا تلاش کرده آن کیفیتی که از وی انتظار داشته است را ارائه دهد. 

پوگبا که وارد زمین می‌‌شد، مورینیو تلاش کرد نقشه خود را به او تفهیم کند. وقتی‌ کنار هم ایستاده بودند، مورینیو تخته تاکتیکی خود را به او نشان داد. فراموش نکنیم که مورینیو بود که استراتژی "پارک کردن اتوبوس" را به فوتبال انگلستان آورد اما بعد‌ها از ارائه آن توسط تاتنهام انتقاد کرد. با این حال، او بیش از هر کس دیگری، به راننده این اتوبوس معروف است. بعد از بازی مورینیو گفت که تنها یک بار احساس راحتی‌ کرده است. البته اشاره نکرد که منظورش کدام صحنه است. تنها چیزی که او گفت این بود که بازی را با فضای بیشتری به اتمام رساندند. نزدیک تر به گلزنی.

بازی برگشتی‌ هم هست و یونایتد احساس می‌‌کند هنوز شانس اول صعود است. مورینیو می‌‌تواند تیمش را همانطور که دوست دارد بچیند. او می‌‌تواند تا می‌‌تواند با منتقدانی که مشخصا ذهن او را درگیر کرده اند، با پرخاش برخورد کند. با این وجود، وقتی‌ از وی در مورد نتیجه سوال شد، جواب داد:" خوب نبود. اصلا خوب نبود."

اگر ده خیا نبود، مشخص است که نتیجه می‌‌توانست بدتر باشد. مورینیو می‌‌گوید تنها در یک صحنه احساس خطر کرده است اما خوان ماتا می‌‌گوید که در کل بازی اذیت شده اند. سوالی که خیلی‌‌ها می‌‌پرسند این است که آیا یونایتد باید به این شکل بازی کند؟ یک شوت در چارچوب آن هم در زمینی‌ که سویا تنها در یک بازی مغلوب شده است. با این حال یونایتد مشخصا شانس اول بودند. با بودجه‌ای ۴ برابر سویا.

ال‌ پائس، منچستر یونایتد را یکی‌ از غول‌های اروپا معرفی‌ می‌‌کند که اندک اندک توسط مربی‌، عظمت خود را از دست می‌‌دهد. این روزنامه می‌‌نویسد که بزرگی‌ باید با "ارائه بازی در زمین" ثابت شود. مورینیو باید به روشی‌ بازی کند که تیمش بالاترین شانس را برای پیروزی دارد. این وظیفه آقای خاص است. هیچکس دیگری این وظیفه را ندارد و به همین خاطر در مبل‌های راحت خود می‌‌توانند از نتایج انتقاد کنند. یونایتد هم نباید حتما به خاطر سبک بازی تاتنهام، لیورپول و سیتی سبک خود را عوض کند. 

اگر یونایتد دور برگشت را ببرد که احتمالا هم همین اتفاق خواهد افتاد، این سبک بازی توجیه خواهد داشت اما واکنش به این بازی ما را وادار به آنالیز عمیق تر می‌‌کند. نا امید، بی‌ کنش و خسته کننده. این در هویت یونایتد جایی‌ ندارد. آیا یونایتد واقعا این است و باید اینگونه باشد؟

یان رایت در استودیو بی‌ بی‌ سی‌ می‌‌گوید که یونایتد باید بهتر باشد و تعجب می‌‌کند که چرا اینگونه بازی می‌‌کنند. وی می‌‌گوید:" اگر هوادار منچستر یونایتد بودم، حالم از این سبک بازی به هم می‌‌خورد. این روش یونایتد نیست."

سوال مهمتر این است که آیا باشگاه‌ها باید فراتر از پیروزی به فکر چیز‌های دیگر هم باشند؟ آیا مربیان را باید به خاطر سبک بازی مؤاخذه کرد؟ آیا عادلانه است؟ هر چه نباشد، آنها به اندازه کافی‌ زیر فشار هستند. آیا هواداران اهمیتی به سبک هم می‌‌دهند؟ آیا اهمیت دارد هواداران بی‌ طرف چه فکری می‌‌کنند؟ و احتمالا بزرگترین سوال هم این است که اصلا اهمیت تمام این سوالات چیست؟

هیچکس به یاد نمی‌‌آورد که چه تیمی دوم شد. این چیزی است که آنها می‌‌گویند اما اگر می‌‌توانید این حرف را به کسانی‌ بزنید که برزیل ۱۹۸۲ را تماشا کرده اند. پیروز‌های از یاد رفته‌ زیادی هم وجود دارند گرچه تعدادشان کمتر است. شاید قضیه ربطی‌ به بازی زیبا خواستن هم نداشته باشد و درخواستی فراتر از یک نتیجه ساده یا یک سبک بازی باشد. 

اونای امری، سرمربی سابق سویا روزگاری گفته بود که شکل زندگی‌ کردن بازی‌ها به اندازه نتیجه آن مهم است. 

آن طرف شهر، سرمربی بتیس یعنی‌ کیکه ستین هم همین عقیده را دارد. به او هم انتقادات زیادی وارد است همانطور که به خیلی‌ از مربیان تهاجمی وارد می‌‌شود. با این حال، همه تیم وی را به یاد خواهند سپرد. مخصوصاً آن هواداران اندک منچستر یونایتد که یکشنبه‌ به تماشای بازی آنها نشستند.