امروز یکی از دوستان مطلب کنایه آمیزی پست کرد تو بخش کاربرا مربوط به برخورد انسان ها با مسءله فرگشت( تکامل داوین). خیلی برام جالب بود نحوه برخورد کاربرا با این مسءله و بحث و مباحثشون. حس میشد عده کثیری از دوستان میترسن از اینکه اعتقادات خودشون رو مورد واکاوی قرار بدن و این خیلی عجیب بود برام . چطور میشه آدم با خودش تعارف داشته باشه و بترسه ازین که بخواد پرسش گرانه به هر پدیدهای واکنش نشون بده واقعا از چی میترسه ازین که سنگ بشه یا اینکه تو روز قیامت بندازنش تو آتیش جهنم.
بنظرم عمر کوتاه است و فرصت اینکه خودمون و دنیامون رو بشناسیم بسیار کم ،سعی کنیم تا اونجا که میتونیم نسبت به پدیده ها و موضوعات مختلف گارد نگیریم و همهی موضوعات رو با آغوش باز و عقلمون و داده هامون بسنجیم و نترسیم اگه با اعتقاداتمون در تناقضه چون شاید چیزی که تا الان بهش اعتقاد داشتیم غلط محض باشه و اگر عقلن قانع شدیم که چیزی که در گذشته اعتقاد داشتیم غلطه پس باید از اعتقاد قبلی خودمون بگذریم .
بنظرم تنها بخش خوب پیشرفت علم در دنیای امروزی همین افزایش آگاهیه( چرا چون بقیش که دست قدرت هاست برای سلطه روی بقیه و نهایتش میشه نابودی انسان و زمین ) اگاهی که باعث میشه خودمون و دنیامون رو بهتر بشناسیم و همه چی برامون قشنگتر و واضح تر میشه.
در نهایت حداقل نتیجه قبول فرگشت احترام به موجودات و طبیعته چون ما هممون از اونجا اومدیم و این باعث میشه که ما به حیوانات و طبیعت آسیب نرسونیم که هم دنیامون قشنگتر میشه هم عمر زمین طولانی تر.
این از نتایج آگاهیه. :)
