ایکر کاسیاس؛ شاید این اسم تا یک دهه ی دیگر فقط یک اسم خالی باشد، یک نماد یا یک اسطوره مانند سایر اسطوره های فوتبال. اما برای افرادی که حداقل از یک دهه ی گذشته فوتبال تماشا میکنند، هنوز هم باور این که سنگربان اصلی رئال مادرید شخصی جز ایکر مقدس باشد سخت است. هنوز هم دیدن شماره ی یک بر تن شخص دیگری سخت است. او و دوستش بوفون، تنها افرادی هستند که پنج بار جایزه ی بهترین دروازه بان سال را دریافت کرده اند. او کسی است که تنها با دو رای کمتر از بوفون در رده ی دوم بهترین دروازه بان دهه ی اول قرن 21 میلادی قرار گرفت. یعنی تقریبا رای مساوی با بوفون که خیلی ها او را بهترین دروازه بان تاریخ میدانند. شاید باور این موضوع الان کمی سخت باشد. افرادی که از 4-5 سال گذشته شروع به دیدن فوتبال کرده اند حق دارند کاسیاس را در جمع بهترین ها ندانند. آن ها دقیقا دوره ی سختی او را دیده اند. یک تماس ساده پس از الکلاسیکو با دوستانش در تیم رقیب و ناراحتی مربی وقت تیم از او، متهم شدن به جاسوسی در رختکن و ضربه ی آربلوا به دست او و شکسته شدن دست کاسیاس، مسیر فوتبالی او را عوض کرد. او بعد از این اتفاقات نیمکت نشین آدان شد. پس از این که آدان نمایش های ضعیفی داشت، دیگو لوپز خریده شد و کاسیاس بزرگ نیمکت نشین دروازه بانی کاملا معمولی شد. پس از تغییر مربی، از کاسیاس حمایت بیشتری شد و او دوباره به ترکیب اصلی بازگشت اما کاسیاس کمی افت کرده بود و هوادارانی قدر نشناس در برنابئو هر هفته پس از شنیدن اسم کاسیاس او را هو میکردند. کاسیاس از رئال مادرید جدا شد و راهی پورتو شد و حالا نیمکت نشین این تیم است. چطور میتوان بوفونی که در 40 سالگی در ترکیب اصلی تیمی مثل یوونتوس قرار دارد را در کنار نیمکت نشین پورتو قرار داد؟ پس میتوان به کسی که چند سالی از زمان تماشای فوتبالش نمیگذرد حق داد که کاسیاس را حتی نزدیک بوفون هم نداند. اما کسی که حداقل ده سالی فوتبال تماشا میکند چطور؟ او هم میتواند منکر بزرگی ایکر مقدس شود؟ برای بزرگی او کافی است به این نکته توجه کنید که او از 18 سالگی در تیمی با هوادارانی بسیار کم حوصله بازی میکرده است. هوادارانی که برای زیدان و رونالدو هم سوت انتقادی کشیده اند. داستان عاشقانه ی کاسیاس و رئال مادرید، مانند تمامی داستان های عاشقانه، با دلی شکسته و چشمانی اشک بار به پایان رسید و افرادی مثل من میدانند این داستان عاشقانه را فقط با نسل خودشان میتوانند بازگو کنند. حالا ما هواداران قدیمی رئال میتوانیم خوب همدیگر را درک کنیم. هر هفته با حسرتی تکراری به ترکیب تیم خیره میشویم و شماره ی یک را در تن افراد دیگر میبینیم. اما برای ما، شماره یک فقط یک نفر است؛ ایکر کاسیاس فرناندز مقدس.
